𝗞𝗔𝗬𝗢-𝗸𝗼𝗿𝗿𝘂𝗽𝘀𝗶𝗼𝗻𝗶 “𝗶𝗻𝗼𝘃𝗮𝘁𝗶𝘃” 𝗶 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀

𝗞𝗔𝗬𝗢-𝗸𝗼𝗿𝗿𝘂𝗽𝘀𝗶𝗼𝗻𝗶 “𝗶𝗻𝗼𝘃𝗮𝘁𝗶𝘃” 𝗶 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀

Struktura ushtarake KAYO administron prokurimet, mirëmbajtjen dhe logjistikën e pajisjeve ushtarake të vendit, duke përfshirë armatime, mjete, municione dhe shërbime ushtarake. Kjo e bën atë një nga nyjet më kritike të sistemit tonë të mbrojtjes. Çdo devijim nga ligji në këtë strukturë cënon (i) gatishmërinë luftarake të ushtrisë, (ii) sigurinë e personelit ushtarak dhe (iii) besueshmërinë e Shqipërisë ndaj NATO-s.
I. KAYO-fusha “inovative” e korrupsionit të Ramës
KAYO dhe korrupsioni në ushtri do të hyjnë në historin si korrupsioni i ri “inovativ” i Ramës, nëse do t’i ngelet kohë, në krye të punëve të pista në Shqipëri. Autokrati Rama ka gjetur fushën e duhur dhe personin “e duhur” në krye të KAYO-s, një drejtues me përvojë negative dhe tregues negativë.
Sikurse citohet nga mediat e huaja (https://www.thenationalnews.com/…/israels-elbit…/ ; https://www.ftm.eu/…/israel-defence-elbit-systems…; https://www.lalettre.fr/…/corruption-at-nato…) dhe mediat shqiptare, kompania private izraelite “Elbit Systems”(këtej e tutje me inicialet “ES”), e cila ka lidhur marrëveshje me kompaninë ushtarake shqiptare KAYO për rihapjen e Akademisë së Aviacionit në Vlorë dhe për prodhimin e dronëve, është përfshirë në një skandal të madh për manipulimin e tenderave të NATO-s. Autoritetet belge (Belgjika është selia e NATO-s) kanë nisur një hetim në lidhje me disa kontrata të rëndësishme të firmosura mes kompanisë izraelite dhe Agjencisë së Prokurimeve të NATO-s. Prokuroria Federale e Belgjikës ka lëshuar një urdhër ndërkombëtar arresti për një konsulent që ka vepruar në emër të kompanisë izraelite private “ES”, për lidhjen e kontratave të rëndësishme me NATO-n.
Në korrik të vitit 2025, Shqipëria nënshkroi një marrëveshje të gjerë ushtarake me Izraelin. Për shumë muaj ky nënshkrim u pa thjesht si një marrëveshje normale midis dy qeverive, për të bashkëpunuar në fushën e mbrojtjes. Vetëm pak javë më parë u zbulua se se ajo nuk ishte thjesht një marrëveshje mes dy qeverive, por një biznes sekret qindra milionë dollarësh, i KAYO-s me kompaninë private “ES”.
Në këtë biznes gërshetohet deliri i madhështisë së “Liderit Global”, Ramës, me korrupsionin galopant të sektit të tij dhe mungesën e thekshme të përvojës në këtë fushë.
Denoncimet mediatike kanë ngritur pikëpyetje serioze për tendera të paracaktuar, ku fituesit duken të njohur para hapjes së procedurave, për mbivlerësim të pajisjeve ushtarake, shpesh me cilësi të ulët, për marrëveshje të mbyllura pa transparencë, nën justifikimin e “sekretit ushtarak” dhe konflikt të hapur interesi midis zyrtarëve të KAYO-s dhe kompanive private të huaja të furnizimit, sikurse është kompania “ES”.
Në muajin nëntor 2025, mediat e huaja zbuluan se kompania “ES” ka siguruar një kontratë dhjetra milionë dollarëshe nga qeveria shqiptare, për të furnizuar Shqipërinë me armatim të rëndë, përfshirë murtaja dhe dronë. Paralelisht, kompania izraelite do të hapë dhe shkollën e aviacionit në Vlorë.
Burime mediatike të huaja dhe vendase cilësojnë se qeveria shqiptare po shqyrton një skemë të ngjashme me atë të projektit “Smart City”, për të financuar faturën e rëndë që Shqipëria do t’i paguajë kompanisë private të huaj. Sipas këtyre burimeve, kompania e huaj do t’i gjejë vetë fondet me hua bankare, ndërsa Shqipëria do të garantojë kredinë e kompanisë me garanci sovrane shtetërore! Më tej, do të marrë përsipër shlyerjen e saj, duke përfshirë dhe interesat e majmë, për një kompani që sot po hetohet nga NATO për korrupsion me Agjencinë e tenderimeve të vetë NATO’s!!
Këto praktika përbëjnë jo vetëm shkelje ligjore, por tradhti institucionale ndaj misionit të ushtrisë sonë! Korrupsioni në ushtri nuk matet vetëm me dhjetra miliona euro të humbura, por me pajisje jofunksionale në situata emergjente, me mungesë municionesh ose logjistike në momente kritike, me ulje të moralit të efektivëve dhe me humbje besimi nga aleatët tanë strategjikë.
Pavarësisht rëndësisë së çështjes me kontratat abuzive të KAYO-s me kompaninë private “ES”, reagimi institucional ka qenë zero! Ministria e Mbrojtjes dhe strukturat e kontrollit ushtarak nuk kanë dhënë asnjë sqarim dhe nuk kanë ndërmarrë asnjë hetim të thelluar dhe transparent.
Kjo heshtje dhe ky mosveprim ushqen dyshimin se KAYO është shndërruar tashmë nga sekti Rama në pushtet, në një zonë të mbrojtur nga ndëshkimi.
II. KAYO: bankomat i Ramës dhe turp i Shtetit tonë!
Nëse korrupsioni në rrugë, shkolla apo spitale është krim ndaj qytetarëve, korrupsioni në ushtri është krim ndaj vetë Shtetit. Në emër të sigurisë kombëtare janë nënshkruar kontrata pa garë reale, me kompani me lidhje të drejtpërdrejta politike. Kjo nuk keqmenaxhim, por skemë e organizuar vjedhjeje.
Nën flamurin e “sekretit ushtarak”, KAYO është shndërruar në një bankomat për klientelën politike të Ramës dhe të sektit të tij, ku tenderët shpërndahen, çmimet fryhen dhe cilësia sakrifikohet.
Sekreti ushtarak nuk është licencë për korrupsion. Ai nuk mund të përdoret për t’i mbyllur gojën medias dhe opinionit publik, për të shmangur auditin dhe për të fshehur kontrata të dyshimta. Kur çdo blerje shpallet “sekret”, atëherë kemi të bëjmë me shtet të kapur, jo me shtet funksional.
Shqipëria është anëtare e NATO-s, por korrupsioni në KAYO me kompaninë private “ES” të hetuar nga NATO për korrupsion, na shndërron në një republikë bananesh. Aleatët tanë kërkojnë transparencë, integritet dhe llogaridhënie. Çfarë marrin? Heshtje, mjegull dhe arrogancë zyrtare.
Çfarë mesazhi u dërgojmë partnerëve strategjikë, kur pajisjet ushtarake mund të rezultojnë të amortizuara, kontratat të fryra dhe përgjegjësit të paprekshëm?
KAYO nuk është thjesht një strukturë ushtarake nevralgjike– është testi i fundit i seriozitetit të shtetit shqiptar. Ose luftojmë korrupsionin edhe aty ku është më i rrezikshëm, ose pranojmë se ushtria është kthyer në plaçkë politike. Dhe një shtet që lejon vjedhjen në ushtri, ka hequr dorë nga vetëmbrojtja.
III. Korrupsion që vret moralin e ushtarakëve tanë
Ushtarët shqiptarë stërviten dhe shërbejnë me ndjenjën e detyrës, por çfarë ndodh kur zbulojnë se dikush pas tavolinave vjedh në emrin e tyre? Ky është korrupsion më i zi, pse ul moralin, rrezikon jetën dhe shkatërron besimin e efektivëve.
Ushtria nuk mbahet vetëm me armë, uniforma dhe buxhete. Ajo mbahet mbi gjithçka me moral, besim dhe ndjenjë drejtësie. Kur këto tronditen, çdo armatim(për më tepër edhe i cilësisë së ulët, nga korrupsioni i KAYO-s) bëhet i pavlerë.
Dhe sot, pikërisht këtu godet më fort korrupsioni “inovativ” i Ramës në ushtri: godet dhe dëmton jo vetëm në financat publike, por në moralin e ushtarakëve tanë. T’i kërkosh një ushtari të japë maksimumin, ndërsa një grusht eprorësh dhe sekti në pushtet përfitojnë nga kontrata të fryra, është fyerje e hapur ndaj dinjitetit ushtarak.
Korrupsioni në KAYO (i) ul besimin në komandë, (ii) shkatërron ndjenjën e barazisë, (iii) nxit largime nga shërbimi dhe krijon heshtje të rrezikshme. Këto janë plagë që nuk shërohen me propagandë apo parulla patriotike.
Më e rënda nuk është vetëm korrupsioni me kontratat, por heshtja institucionale përballë saj. Kur ankesat nuk dëgjohen, kur përgjegjësit nuk mbajnë përgjegjësi, mesazhi për ushtarakët është i qartë: “sakrifica juaj nuk vlen!”.
xxx
Si vend anëtar i NATO-s, Shqipëria matet jo vetëm për buxhetin e mbrojtjes, por për integritetin e strukturave të saj. Çdo aferë korruptive në KAYO dëmton reputacionin ndërkombëtar të vendit, ndërkohë që goditjen më të madhe e ndiejnë ata që mbajnë uniformën çdo ditë.
Rikthimi i moralit të ushtarakëve tanë kërkon hetim real dhe të pavarur mbi KAYO-n, transparencë dhe audit të kontratave të realizuara deri tani me një kompani të akuzuar për korrupsion nga NATO, reformim të thellë të sistemit të prokurimeve ushtarake dhe ndëshkim shembullor për abuzuesit. Vetëm kështu rikthehet besimi në ushtri, që është urgjencë kombëtare! Por këtë nuk mund ta bëjë as Rama, as edhe sekti i tij, që ideuan dhe zbatuan korrupsionin “inovativ” në KAYO.
𝗨𝗿𝗿𝗲𝗷𝘁𝗷𝗮 𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀 𝗽𝗲𝗿 𝗞𝘂𝘃𝗲𝗻𝗱𝗶𝗻 𝗱𝗵𝗲 𝗼𝗽𝗼𝘇𝗶𝘁𝗲𝗻: 𝘂𝗿𝗿𝗲𝗷𝘁𝗷𝗲 𝗽𝗲𝗿 𝗸𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗹𝗶𝗻 𝗱𝗲𝗺𝗼𝗸𝗿𝗮𝘁𝗶𝗸

𝗨𝗿𝗿𝗲𝗷𝘁𝗷𝗮 𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀 𝗽𝗲𝗿 𝗞𝘂𝘃𝗲𝗻𝗱𝗶𝗻 𝗱𝗵𝗲 𝗼𝗽𝗼𝘇𝗶𝘁𝗲𝗻: 𝘂𝗿𝗿𝗲𝗷𝘁𝗷𝗲 𝗽𝗲𝗿 𝗸𝗼𝗻𝘁𝗿𝗼𝗹𝗹𝗶𝗻 𝗱𝗲𝗺𝗼𝗸𝗿𝗮𝘁𝗶𝗸

Në çdo demokraci funksionale, Kuvendi është zemra e sistemit përfaqësues, institucioni ku pushteti buron nga vota dhe kontrollon ekzekutivin. Në Shqipëri, për fat të keq, prej 13 vitesh po shohim një realitet të zymtë: një kryeministër autokrat që e sheh Kuvendin jo si institucion sovran, por si pengesë, dhe deputetët jo si përfaqësues të popullit, por si zgjatime të vullnetit të tij personal.
Një Kryeministër që urren Kuvendin, urren vetë parimin e përfaqësimit. Urrejtja e Ramës për Parlamentin dhe deputetët është, në thelb, frikë nga kontrolli dhe llogaridhënia. Por pa Kuvend të fortë nuk ka shtet të fortë, dhe pa deputetë të lirë nuk ka demokraci.
I. Kuvendi i shndërruar në noter të rëndomtë dhe dekor
Sjellja politike e Edi Ramës ka treguar hapur një përçmim sistematik ndaj Kuvendit. Seancat plenare janë reduktuar në formalitet, debati është zëvendësuar nga monologu, ndërsa vendimmarrja reale ndodh jashtë Kuvendit: në Kryeministri, në zyra të mbyllura, ose në marrëveshje të padeklaruara.
Ligjet miratohen me procedura të përshpejtuara, pa konsultim real, pa respekt për opozitën dhe pothuajse përherë edhe pa debat brenda vetë mazhorancës. Kuvendi nuk është më vendi ku bindja fitohet me argumente, por ku urdhri zbatohet me ngritje kartoni.
Listat e mbyllura, karriera të varura nga kryeministri dhe frika e përjashtimit e kanë kthyer deputetin në një figurë të heshtur, që ekziston vetëm për të legjitimuar vendime të marra diku tjetër. Kuvendi është kthyer në një noter të rëndomtë të pushtetit personal të Ramës.
Rama nuk e fsheh ambicien për të qenë mbi Kuvendin. Ai flet për të me ironi, mungon në seanca të rëndësishme, shmang interpelancat dhe e përdor arrogancën si instrument politik. Kjo sjellje nuk është rastësore; ajo është pjesë e një filozofie pushteti autokratik, që e sheh kontrollin parlamentar si bezdi dhe rrezik.
Sa herë Kuvendi duhet të ushtrojë rolin e tij kushtetues, mbikëqyrjen e qeverisë, reagimi i Ramës është nervozizëm, sulm verbal dhe minimizim i institucionit, deri në zerim të funksionit dhe rëndësisë së tij.
Urrejtja ndaj Kuvendit nuk është thjesht problem stili, por kërcënim për demokracinë. Kur Parlamenti dobësohet, pushteti përqendrohet; kur deputetët heshtin, qytetarët mbeten pa zë; kur debati shuhet, vendimet merren pa llogaridhënie.
Shqipëria po rrëshqet nga demokracia përfaqësuese drejt një modeli të rrezikshëm, ku gjithçka rrotullohet rreth një njeriu të vetëm, ndërsa institucionet shërbejnë si fasadë.
Kuvendi nuk është pronë e Kryeministrit. Ai është pronë e qytetarëve. Dhe çdo përpjekje për ta denigruar dhe nënshtruar atë, është një goditje direkte ndaj demokracisë shqiptare.
II. Për Ramën, deputeti i PS-ë është ushtar i rangut të fundit!
Urrejtja e Ramës për deputetët e partisë së vet shfaqet në mënyrën se si ai i trajton ata: pa autonomi, pa zë dhe pa dinjitet institucional. Deputeti i mazhorancës nuk guxon të ketë mendim ndryshe, sepse ndëshkimi dhe linçimi është i menjëhershëm: politik, moral ose mediatik. Për Ramën, deputeti i Partisë Socialiste është ushtar i rangut të fundit!
Në Partinë Socialiste të Edi Ramës, deputeti nuk është më përfaqësues i qytetarëve, as zë me peshë politike, me identitet dhe përgjegjësi publike. Deputeti është reduktuar në një “tetar” të thirrur vetëm për të zbatuar urdhra, për të ngritur kartonin në seancë dhe për të heshtur kur kërkohet debat.
Prej gati dy dekadash, Rama ka ndërtuar një model partie, ku mendimi kritik shihet si tradhti, ndërsa bindja verbale shpërblehet me mbijetesë politike. Deputetët socialistë rrallë flasin, edhe më rrallë kundërshtojnë. Ata nuk përfaqësojnë më zona, komunitete apo interesa konkrete shoqërore, por vetëm vullnetin e kryetarit të sektit në pushtet.
Deputeti i PS-së nuk është më ligjvënës, por ekzekutor politik. Nuk pyetet për ligjet, nuk përfshihet realisht në hartimin e tyre dhe shpesh mëson vendimet madhore nga mediat, njësoj si qytetarët e thjeshtë.
Struktura e Partisë Socialiste sot i ngjan më shumë një zinxhiri komandimi ushtarak, sesa një force politike moderne. Në krye është “komandanti”, më poshtë një rreth i ngushtë besnikësh dhe, në fund, deputetët. Këta të fundit, pa autonomi, pa ndikim dhe pa garanci politike.
Rama i do deputetët e PS-së në Kuvend që të votojnë ligjet e qepura me dorë prej sektit Rama në rrobaqepësinë e madhe të korrupsionit qeveritar 13-vjeçar. Listat e mbyllura, kontrolli absolut mbi karrierën dhe frika e përjashtimit janë faktorë që e kanë kthyer deputetin socialist në figurë të përkohshme, të zëvendësueshme dhe të bindur. Ushtari i rangut të fundit nuk pyet pse. Ai vetëm zbaton urdhërat.
Në këtë realitet, edhe deputeti i mazhorancës trajtohet njësoj si opozita: si zë i panevojshëm, nëse nuk përforcon narrativën e kryeministrit. Kur deputeti shndërrohet në ushtar të fundit të hierarkisë, humb demokracia. Humb përfaqësimi. Humb lidhja mes qytetarit dhe shtetit. Kuvendi kthehet në formalitet, ndërsa pushteti përqendrohet në një dorë të vetme.
Një parti ku deputetët nuk guxojnë të mendojnë nuk mund të qeverisë në mënyrë demokratike. Një kryeministër që i trajton deputetët e vet si konsumatorë urdhrash, nuk ndërton shtet, por kult pushteti.
Mungesat e shpeshta të Ramës në Kuvend, shmangia e interpelancave dhe komunikimi arrogant me deputetët tregojnë qartë përçmimin ndaj rolit të tyre. Kuvendi përdoret si skenë, jo si institucion, ndërsa deputetët si dekor, jo si faktor vendimmarrës.
III. Urrejtja e thellë dhe e përhershme për opozitën dhe deputetët e saj
Në çdo demokraci në botë, opozita është shtyllë e domosdoshme e sistemit politik, zëri kritik që kontrollon pushtetin dhe mbron balancën institucionale. Në Shqipëri, nën qeverisjen e autokratit Rama, opozita nuk trajtohet si pjesë legjitime e demokracisë, por si armik për t’u asgjësuar politikisht. Urrejtja e thellë dhe e përhershme e kryeministrit ndaj opozitës dhe deputetëve të saj është shndërruar në një tipar konstant të qeverisjes këta 13 vjet.
Rama nuk e ka parë kurrë opozitën si kundërshtar politik me të cilin përballet në ide dhe programe. Për të, opozita është pengesë që duhet nënçmuar, izoluar dhe diskredituar. Ai e urren atë në mënyrë të plotë, visherale, me të gjitha poret e unit të vet. Gjuha përçmuese, ironia arrogante dhe sulmet personale ndaj deputetëve opozitarë janë kthyer në mjet të përditshëm komunikimi politik të tij.
Në vend të debatit, Rama zgjedh talljen. Në vend të argumentit, fyerjen. Në vend të përballjes parlamentare, delegjitimimin publik.
Rama e përdor Kuvendin si arenë poshtërimi. Seancat plenare janë shndërruar shpesh në skena ku kryeministri përdor pushtetin e tij verbal, për të poshtëruar deputetët e opozitës. Pyetjet parlamentare shmangen, interpelancat relativizohen, ndërsa kërkesat për llogaridhënie trajtohen si provokime të padëshiruara.
Deputetët e opozitës nuk shihen si përfaqësues të qindra mijëra qytetarëve, por si figura pa legjitimitet, të cilëve u mohohet respekti minimal institucional. Urrejtja për opozitën është, në thelb, urrejtje për kontrollin demokratik.
Sjellja e Ramës ndaj opozitës zbulon një problem më të thellë ekzistencial të tij: pamundësinë për të duruar kundërshtimin. Çdo kritikë cilësohet si sulm personal, çdo pyetje si komplot, çdo alternativë si rrezik për pushtetin e tij.
Kjo frymë ka ushqyer polarizimin ekstrem, ka helmuar klimën politike dhe ka varfëruar debatin publik në Shqipëri. Në një ambient të tillë, opozita nuk luftohet me ide, por shtypet me arrogancë pushteti.
xxx
Kur kryeministri urren Kuvendin, urren opozitën dhe përçmon deputetët e vet, dëmtohet dhe rrezikohet rëndë vetë demokracia. Pa opozitë të respektuar, nuk ka Kuvend funksional. Pa deputetë opozitarë të dëgjuar, nuk ka transparencë. Pa debat real, nuk ka vendimmarrje të përgjegjshme.
Shqipëria po jeton një model, ku pushteti kërkon heshtje, jo dialog; nënshtrim, jo përballje; bindje, jo pluralizëm.
Urrejtja e thellë e Ramës për Kuvendin, për opozitën dhe deputetët e saj nuk është thjesht problem stili apo temperamenti politik. Ajo është strategji pushteti, e ndërtuar mbi përjashtimin, përçmimin dhe frikën nga kontrolli parlamentar.
Opozita nuk është armik. Ajo është pjesë e demokracisë. Dhe çdo pushtet që e urren opozitën, në të vërtetë i frikësohet llogaridhënies dhe fundin e ka të pashmangshëm.
𝗥𝗼𝗺𝗮𝗻𝗶 “𝗢𝗹𝗶𝗴𝗮𝗿𝗸𝗲𝘁” 𝗶 𝗩𝗶𝗹𝗶 𝗠𝗶𝗻𝗮𝗿𝗼𝗹𝗹𝗶𝘁 𝗱𝗵𝗲 𝗳𝘂𝗻𝗱𝗶 𝗺𝗲 𝘁𝘂𝗿𝗽 𝗶 𝗥𝗮𝗺𝗲̈𝘀

𝗥𝗼𝗺𝗮𝗻𝗶 “𝗢𝗹𝗶𝗴𝗮𝗿𝗸𝗲𝘁” 𝗶 𝗩𝗶𝗹𝗶 𝗠𝗶𝗻𝗮𝗿𝗼𝗹𝗹𝗶𝘁 𝗱𝗵𝗲 𝗳𝘂𝗻𝗱𝗶 𝗺𝗲 𝘁𝘂𝗿𝗽 𝗶 𝗥𝗮𝗺𝗲̈𝘀

Si lexues, paraqes modestisht këtë shkrim për romanin “Oligarkët” i Vili Minarollit, i cili përbën një nga përpjekjet më të drejtpërdrejta të letërsisë shqiptare bashkëkohore, për të ekspozuar mekanizmat okultë të pushtetit ekonomik dhe politik në Shqipërinë e tranzicionit të vonë.
Kjo vepër që prodhon letërsi me nivel mesatar artistik, me nuanca publicistike, ka një narrativë që lexohet me kënaqësi, sidomos në situatën e sotme.
Romani ndërton një panoramë të errët të një shoqërie ku Shteti, kapitali dhe politika janë të ndërthurur në mënyrë organike, duke krijuar një sistem oligarkik. Në të, vendimmarrja nuk buron nga interesat publike, por nga marrëveshje të mbyllura dhe interesa private. Minarolli përdor një stil realist, herë-herë brutal, duke mos u fshehur pas alegorive të ndërlikuara.
Personazhet e tij janë tipologji të njohura të realitetit shqiptar: biznesmenë të lidhur me pushtetin, politikanë pa ideologji, media të instrumentalizuara dhe qytetarë të përjashtuar nga proceset reale të vendimmarrjes.
I. Romani “Oligarkët”: një denoncim i fuqishëm i Shtetit të kapur në Shqipëri
Forca e romanit qëndron në aftësinë për ta kthyer oligarkinë nga një koncept abstrakt, në një përvojë të prekshme sociale, ku pasojat ndihen në jetën e përditshme, në varfëri, në mungesë drejtësie dhe në shkatërrimin e besimit publik.
E gjithë vepra përbën një denoncim të fuqishem të Shtetit shqiptar të kapur nga interesat klienteliste të një grupi biznesmenësh rrotull Ramës, të faktit që në 10 vitet e fundit(romani u botua në vitin 2020), Shqipëria nuk është thjesht një shoqëri dhe ekonomi në tranzicion të zgjatur.
Ajo është shndërruar gradualisht në një sistem oligarkik funksional, ku pushteti ekonomik dhe ai politik janë ndërthurur në mënyrë organike, duke prodhuar pasuri të përqendruar, institucione të dobëta dhe një shoqëri të lodhur nga padrejtësia. Kostoja e këtij modeli nuk është abstrakte. Ajo matet në mallra dhe shërbime nga më të shtranjtat në Evropë, në mundësi të humbura, konkurrencë të shkatërruar dhe besim publik të rrënuar.
Autori e thekson qartë së tek ne oligarkët nuk janë produkt i tregut të lirë, por produkt i aksesit të privilegjuar tek drejtuesit e shtetit, më shkoqur tek kryeministri, në roman i quajtur “Shefi”(nënkupto KM). Ata nuk u rritën përmes inovacionit, konkurrencës apo eficiencës, por përmes koncesioneve dhe PPP-ve të dyshimta, tenderëve të përsëritur pa garë reale, ligjeve dhe vendimeve të personalizuara, si dhe tolerimit fiskal dhe institucional
Kjo ka krijuar një shoqëri dhe ekonomi, ku suksesi dhe fitimi nuk varen nga aftësia për të prodhuar mallra dhe shërbime më mirë dhe më lirë, por nga afërsia me pushtetin.
II. Fundi i Ramës-shterim i një modeli qeverisjeje të mbështetur tek abuzimi dhe korrupsioni sistemik
Vepra “Oligarkët” e Vili Minarollit nuk synon neutralitet estetik, por ndërton një narrativë kritike, që e çmonton figurën e Shefit(KM), si simbol të një pushteti të personalizuar, të mbajtur nga oligarkët që i ka rreth vetes, të ndërtuar mbi imazhin, retorikën dhe kontrollin e narrativës publike.
Romani e paraqet “fundin” jo thjesht si rënie personale të Shefit, por si shterim të një modeli qeverisjeje, i cili mbështetet më shumë tek abuzimi me interesat dhe fondet publike, tek korrupsioni sistemik dhe tek spektakli, sesa tek institucionet.
Vlera e këtij romani qëndron në guximin për të trajtuar drejtpërdrejt një figurë aktuale të pushtetit dhe për ta vendosur atë në qendër të një analize letrare dhe politike. Autori shfrytëzon ironinë dhe demistifikimin, për të treguar se si pushteti, kur shkëputet nga llogaridhënia dhe realiteti social, fillon të prodhojë vetë kushtet e rënies së tij.
Në këtë kuptim, romani është më shumë një akt kritik, se sa një rrëfim klasik, duke i afruar kufijtë e tij të krijimit me ese-në politike dhe satirën sociale.
Romani “Oligarkët”, i veçantë në stilin dhe strukturën e tij, denoncon me forcë një tranzicion të kapur të shoqërisë shqiptare, ku demokracia formale mbulon një realitet të përqendruar pushteti dhe pasurie.
Vepra e bën këtë përmes ndërtimit të një sistemi narrativ ku pushteti është i shpërndarë mes aktorëve ekonomikë dhe politikë, ndërsa të gjithë i shërbejnë dhe përqendrohen në miklimet e tyre tek figura e drejtuesit të partisë në qeverisje dhe qeverisë, si mishërim i këtij sistemi.
Ky roman përfaqëson një letërsi që nuk kërkon vetëm të tregojë histori, por të ndërhyjë në debatin publik. Kjo vepër i jep romanit shqiptar një funksion kritik dhe dëshmues, duke e pozicionuar letërsinë si një hapësirë rezistence ndaj normalizimit të pushtetit, oligarkisë dhe manipulimit të realitetit politik, shoqër dhe ekonomik të vendit.
Edhe kur janë polemike apo të ashpra, romane të tilla si “Oligarkët” e Vili Minarollit fitojnë vlerë, pikërisht sepse refuzojnë heshtjen dhe neutralitetin dhe zgjedhin denoncimin, përballë një realiteti të kontestuar shoqëror.
Me këtë vepër, edhe pse të publikuar katër vite më parë, politikani dhe ambasadori ynë i shquar Vili Minarolli vjen, krahas vlerave të tjera të shumta të romanit, edhe si shkrimtar parashikues!
Ai ka parashikuar me largpamësi dhe thellësi fundin e afert dhe me turp të Shefit(KM), këtij autokrati të mbështetur vetëm nga sekti i tij dhe shpura e oligarkëve të shumtë rreth vetes, krijesa të panginjura për t’i rrëmbyer dhe akaparuar vendit çdo pasuri publike dhe çdo qindarkë të taksapaguesve shqiptarë.
Nga fundi i romanit, për fundin e Shefit -KM (nënkupto Ramës ), autori parashikon një dalje turpëruese për të, por pa u finalizuar me arrrestim , sepse arratiset dhe i shpëton drejtësisë, duke kërkuar azil politik në një vend aleat të Rusisë (ndoshta Serbi, apo Hungari, si Gruevski). Kjo, me objektivin për të shkuar nën suazën e Rusisë, ndërsa pjestarët e sektit grabitës Rama(ministrat e tij) ngecin në rrjetën e drejtësisë së re (edhe në roman, Shefi-Kryeministri mendon vetëm për vete-shikoni me vëmendje faqen 283 të romanit).
Autori, për të qenë korrekt me telashet e botimit, thekson se “Çdo ngjashmëri me ngjarje të caktuara a me persona konkretë është krejt e rastësishme“. Në fakt , nga leximi duket qartë dhe bukur se nuk është…
Faleminderit, shkrimtari Vili Minarolli!
𝗣𝘀𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗮 𝗶 𝘇𝗶 𝗻𝘂𝗸 𝘀𝗵𝗽𝗮𝗹𝗹 𝗴𝗷𝗲𝗻𝗱𝗷𝗲𝗻 𝗲 𝗳𝗮𝘁𝗸𝗲𝗾𝗲𝘀𝗶𝘀𝗲 𝗻𝗮𝘁𝘆𝗿𝗼𝗿𝗲?!

𝗣𝘀𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗮 𝗶 𝘇𝗶 𝗻𝘂𝗸 𝘀𝗵𝗽𝗮𝗹𝗹 𝗴𝗷𝗲𝗻𝗱𝗷𝗲𝗻 𝗲 𝗳𝗮𝘁𝗸𝗲𝗾𝗲𝘀𝗶𝘀𝗲 𝗻𝗮𝘁𝘆𝗿𝗼𝗿𝗲?!

Përmbytjet e 4-8 janarit 2026 po lënë pas vetes dhjetra shtëpi të shkatërruara, mijëra ha tokë bujqësore të mbuluara nga uji, biznese të paralizuara dhe mijëra qytetarë në pasiguri. Harta e permbytjes eshte rritur me here qe nga 4-5 janari, duke përfshirë, krahas Durrësit dhe Lezhës, edhe Shkodrën, Gjirokastrën e deri në Vlorë në gjithë zonën e Novoselës, si dhe në Fier (fshati Ferras dhe fshatrat përreth) zona përgjatë lumit Vjosa deri tek Ura e Novoselës.
𝗜. 𝗖𝗱𝗼 𝗱𝗿𝗲𝗷𝘁𝘂𝗲𝘀 𝗻𝗼𝗿𝗺𝗮𝗹 𝗱𝗼 𝘀𝗵𝗽𝗮𝗹𝗹𝘁𝗲 𝗴𝗷𝗲𝗻𝗱𝗷𝗲𝗻 𝗲 𝗳𝗮𝘁𝗸𝗲𝗾𝗲𝘀𝗶𝘀𝗲 𝗻𝗮𝘁𝘆𝗿𝗼𝗿𝗲, 𝗥𝗮𝗺𝗮 𝗷𝗼!
Në çdo vend normal, një situatë e tillë do të shoqërohej menjëherë me shpalljen e gjendjes së fatkeqësisë natyrore, me mobilizimin e emergjencave, transparencë mbi dëmet dhe aktivizim të mekanizmave ligjorë për ndihmë.
Në Shqipëri, qeveria e sektit Rama zgjodhi të mos e bëjë këtë. Kjo nuk është thjesht neglizhencë administrative. Është papërgjegjësi ekstreme politike dhe morale. Është mospërfillje ndaj gjendjes së rëndë të qytetarëve të tu!
Mosshpallja e gjendjes së fatkeqësisë nuk e ndryshon realitetin në terren. Ajo vetëm e fsheh atë nga statistikat, nga vëmendja publike dhe nga detyrimi ligjor për të vepruar. Pa këtë status, bashkitë mbeten pa fonde emergjente, fermerët pa kompensim, bizneset pa instrumente lehtësuese, ndërsa qindra familjet e prekura mbeten në mëshirë të ndihmave sporadike dhe premtimeve boshe. Shteti i Ramës, në vend që të jetë mburojë e qytetarit, u kthye në spektator të fatkeqësisë së tij.
Pavarësisht qeveritarëve të veshur me çizme për foto e propagandë, përmbytjet tregojnë të vërtetën pa filtra. Gjendja është realisht kritike, përtej çdo propagande, e cila po mundohet të shitet si marrje përgjegjësie. Pas 13 vitesh keqqeverisje nga sekti Rama, mungesë parandalimi dhe abuzimi me fondet publike, qytetarët e këtyre zonave përballen çdo vit me të njëjtin skenar: ujë në shtëpi, toka të shkatërruara, të mbjella të përmbytura, bazë materiale të shkatërruar dhe drejtues që shfaqen vetëm për kamera. Kanale të pa pastruara, argjinatura të lëna në harresë dhe reagimet pas dëmeve janë dëshmi e një dështimi të gjatë, jo e një fatkeqësie të papritur. Çizmet në baltë nga ana e drejtuesve nuk zëvendësojnë përgjegjësinë dhe as nuk e mbajnë ujin jashtë shtëpive të banorëve të këtyre zonave.
Partia Demokratike ka propozuar dhe ka lançuar shpalljen e gjendjes së fatkeqësisë natyrore, jo si një rrugë politike, por si një rrugë ekonomike dhe sociale, me qëllim mbështetjen reale të familjeve, pronës dhe bizneseve të prekura nga përmbytjet. Ky qëndrim mbështetet plotësisht në detyrimet ligjore dhe kushtetuese që shteti ka ndaj qytetarëve të vet, në situata emergjente dhe fatkeqësish natyrore.
Përmbytjet e fundit kanë shkaktuar dëme të rënda në banesa, bujqësi, blegtori dhe aktivitete ekonomike, duke e bërë të pamundur përballimin e situatës nga vetë qytetarët dhe nga pushteti vendor. Bashkitë janë lënë pa mjete financiare dhe pa mbështetje nga qeveria qendrore, ndërsa drejtuesit e tyre ndodhen të coroditur dhe të pafuqishëm përballë një emergjence që kërkon ndërhyrje të menjëhershme shtetërore.
Në këto kushte, ne, deputetët e opozitës në Kuvendin e Shqipërisë, vlerësojmë se janë përmbushur plotësisht kushtet dhe rrethanat e parashikuara në ligjin nr. 45/2019 “Për mbrojtjen civile” dhe në vendimin e Këshillit të Ministrave nr. 158, datë 17.03.2021, për shpalljen e gjendjes së fatkeqësisë natyrore. Konkretisht, kjo situatë kërkon shpalljen e gjendjes së fatkeqësisë natyrore në zonat e prekura, përfshirë qarqet Durrës, Lezhë, Elbasan, Shkodër, Gjirokastër, Vlorë dhe Fier.
Është e pakuptueshme dhe e pajustifikueshme arsyeja pse Këshilli i Ministrave nuk ka ndërmarrë ende këtë procedurë, duke krijuar pasiguri te qytetarët për mënyrën se si do të përballohen pasojat e kësaj fatkeqësie. Mosshpallja e gjendjes së fatkeqësisë natyrore pamundëson dëmshpërblimin e plotë dhe të drejtë të banorëve të prekur, dhe përbën një akt të rëndë papërgjegjshmërie institucionale.
Qëndrimi i Partisë Demokratike është i mbështetur qartë në Kushtetutë dhe në ligj, ku përcaktohet se Kuvendi ushtron kontroll parlamentar mbi çështjet e mbrojtjes civile dhe se Këshilli i Ministrave ka kompetencën dhe detyrimin të shpallë gjendjen e fatkeqësisë natyrore për një periudhë të përcaktuar, kur rrethanat e kërkojnë. Në këtë rast, këto rrethana janë të dukshme, të dokumentuara dhe të pamohueshme.
𝗜𝗜. 𝗡𝗲 𝘃𝗲𝗻𝗱 𝘁𝗲 𝘀𝗼𝗹𝗶𝗱𝗮𝗿𝗶𝘁𝗲𝘁𝗶𝘁 𝗱𝗵𝗲 𝘃𝗲𝗻𝗱𝗶𝗺𝗶𝘁 𝘀𝗼𝗰𝗶𝗮𝗹, 𝗥𝗮𝗺𝗮 𝘇𝗴𝗷𝗲𝗱𝗵 𝗯𝗿𝗮𝗸𝘁𝗶𝘀𝗷𝗲𝗻
Argumenti se “situata nuk e justifikonte” shpalljen e gjendjes së fatkeqësisë natyrore shtë i pabesueshëm, për këdo që pa dëmet në terren. Vendim mohues i Rams ishte një zgjedhje shpirtkazm politike: zgjodhi shmangien e përgjegjësisë financiare, zgjodhi të mos prishë narrativën dhe imazhin e rremë të zhvillimit dhe stabilitetit, duke iu larguar procedurave të prokurimeve emergjente në rastet e fatkeqësive natyrore dhe dëmshpërblimit 100 përqind të dëmeve.
Por qeverisja nuk është menaxhim imazhi; është mbrojtje e jetës, pronës dhe dinjitetit të qytetarëve. Por për këto vlera, Rama nuk pyet.
Pasojat e braktisjes së qytetarëve prej Ramës dhe mosveprimit të sektit të tij në pushtet janë të shumëfishta. Ekonomikisht, humbjet në bujqësi dhe infrastrukturë lokale do të përkthehen në ulje të prodhimit me miliona euro, në rritje kostosh dhe humbje të ardhurash për familjet më të prekura.
Institucionalisht, u dërgua një mesazh i rrezikshëm: ligji zbatohet selektivisht dhe emergjencat trajtohen sipas kalkulimeve politike, jo sipas nevojës reale. Kjo minon thellë besimin e qytetarëve tek shteti dhe tek vetë koncepti i solidaritetit publik.
Si pasojë janë shkaktuar dëme të konsiderueshme ekonomike dhe sociale në këto zona, duke prekur drejtpërdrejt jetesën dhe aktivitetin e banorëve. Në fshatin Bishan, situata paraqitet veçanërisht e rëndë, ku stallat blegtorale janë dëmtuar ndjeshëm, duke rrezikuar krerët blegtoral dhe vazhdimësinë e aktivitetit blegtoral. Përmbytjet kanë sjellë dëmtime serioze edhe në ushqimin e kafshëve dhe krerët blegtoralë, çka përbën një goditje të drejtpërdrejtë për ekonominë familjare të fermerëve dhe blegtorëve të zonës.
Njëkohësisht, janë evidentuar dëme të mëdha në të mbjella, fusha bujqësore dhe sera, të cilat përbëjnë burimin kryesor të të ardhurave për shumë familje. Humbja e prodhimit bujqësor jo vetëm që cenon sigurinë ekonomike të fermerëve, por ndikon edhe në zinxhirin e furnizimit dhe tregun lokal. Dëmet janë më të theksuara në zonën e fshatit Bishanit, ku përmbytjet kanë shkaktuar shkatërrime të konsiderueshme në sipërfaqe të gjera toke bujqësore.
Në Novoselë, situata paraqitet shqetësuese, pasi janë përmbytur 14 banesa, duke shkaktuar dëme materiale të konsiderueshme dhe duke vështirësuar kushtet e jetesës për familjet e prekura. Përmbytja e banesave ka sjellë humbje të orendive shtëpiake, pajisjeve elektroshtëpiake dhe mjeteve të tjera jetike.
Në këtë kontekst, është thelbësore që procesi i vlerësimit të dëmeve dhe dëmshpërblimit të jetë korrekt, i drejtë dhe transparent, duke reflektuar realisht nivelin e humbjeve të pësuara nga banorët. Një dëmshpërblim i drejtë është jetik për rimëkëmbjen ekonomike të familjeve të prekura, për rikthimin e aktivitetit bujqësor dhe blegtoral, si dhe për garantimin e kushteve minimale të jetesës. Çdo nënvlerësim i dëmeve do të thellonte më tej vështirësitë ekonomike dhe sociale të komunitetit, ndërsa një vlerësim i saktë dhe i ndershëm do të ndihmonte në rikuperimin dhe stabilizimin e situatës.
Për këtë arsye, kërkohet vëmendje maksimale nga institucionet përgjegjëse për vlerësimin objektiv të dëmeve dhe sigurimin e dëmshpërblimeve të drejta, në përputhje me realitetin në terren dhe nevojat reale të banorëve të prekur.
𝗜𝗜𝗜. 𝗥𝗮𝗺𝗮 𝗶 𝗹𝗮 𝗯𝗮𝘀𝗵𝗸𝗶𝘁𝗲 𝘃𝗲𝘁𝗲𝗺!
Pa shpallje zyrtare të fatkeqësisë, njësitë vendore u lanë të përballen me një barrë që tejkalon kapacitetet e tyre financiare dhe teknike. Kryetarët e bashkive u detyruan të improvizojnë, të rishpërndajnë buxhete të pamjaftueshme dhe të kërkojnë ndihmë. Ky është centralizim pa pikë përgjegjësi: qeveria mban vendimmarrjen, por ia lë kostot pushtetit vendor.
Si pasojë e përmbytjeve në këto zona, situata në terren ka nxjerrë në pah jo vetëm dëmet e mëdha materiale, por edhe mungesën e mbështetjes reale nga qeveria qendrore. Bashkitë janë lënë të përballen të vetme me një situatë emergjente, pa mjetet financiare, logjistike dhe institucionale të nevojshme për të përballuar pasojat e fatkeqësisë. Kjo ka krijuar një gjendje konfuzioni dhe pasigurie në nivel vendor, ku titullarët e bashkive ndodhen të coroditur dhe të hutuar, të paaftë për të ndërhyrë në mënyrë efektive për shkak të mungesës së fondeve dhe kompetencave reale.
Përballë kësaj gjendjeje, bashkitë nuk disponojnë fondet e nevojshme për të garantuar ndihmë emergjente, strehim, apo mbështetje për rikthimin e aktivitetit ekonomik.
Kjo situatë dëshmon qartë se përgjegjësia nuk mund dhe nuk duhet të bjerë mbi pushtetin vendor, i cili është i kufizuar në mjete dhe burime. Qeveria qendrore ka detyrimin ligjor dhe moral të ndërhyjë në raste emergjencash natyrore, duke siguruar fonde të mjaftueshme, koordinim institucional dhe mekanizma të qartë për vlerësimin dhe dëmshpërblimin e dëmeve. Lënia e bashkive vetëm në përballimin e kësaj situate përbën një shmangie të përgjegjësisë dhe një dështim në menaxhimin e krizave, nga ana e qeverisë qendrore.
Në këtë kontekst, është e domosdoshme që qeveria të marrë përgjegjësi të plotë, të angazhohet drejtpërdrejt në procesin e vlerësimit të dëmeve dhe të garantojë dëmshpërblime korrekte, të drejta dhe në kohë, në mënyrë që të mundësohet rimëkëmbja e familjeve të prekura dhe rikthimi i normalitetit në komunitetet e dëmtuara. Çdo vonesë apo neglizhencë e mëtejshme vetëm sa thellon pasojat ekonomike dhe sociale të kësaj fatkeqësie.
Më e rënda është dimensioni moral. Çdo familje që fjeti në shtëpi të lagura, çdo fermer që pa të shkatërrohet një vit punë, çdo biznes i vogël që mbylli dyert për ditë të tëra, mori një mesazh të ftohtë: “Nuk jeni prioritet!”. Në demokraci, ndjeshmëria ndaj fatkeqësive nuk është akt bamirësie; është detyrim kushtetues.
Ende ka kohë për shpalljen e menjëhershme të gjendjes së fatkeqësisë në zonat e prekura, me transparencë mbi kriteret dhe dëmet. Për një fond të posaçëm kompensimi për familjet, fermerët dhe bizneset e vogla, me procedura të thjeshtuara. Si dhe për një audit të pavarur të dëmeve dhe publikim të plotë tëtë dhënave. Si dhe për një plan rehabilitimi për infrastrukturën e ujërave, kanalet kulluese dhe mbrojtjen nga përmbytjet, jo vetëm për riparime kozmetike.
Por Rama nuk e ka këtë kohë. Koha e tij është vetëm për të vjedhur dhe abuzuar pasurinë dhe paratë e shqiptarëve.
Rama dhe sekti i tij mbajnë përgjegjësi të rëndë politike për vendimmarrjen që la mijëra qytetarë pa mbrojtje institucionale.Mosshpallja e gjendjes së fatkeqësisë pas përmbytjeve të 4-8 janarit 2026 nuk është një gabim teknik. Është një akt papërgjegjësie ekstreme që rëndon mbi qeverinë më të papërgjegjshme të historisë së pas diktaturës. Shteti ekziston pikërisht për momente të tilla: kur natyra godet, politika duhet të mbrojë. Çdo gjë tjetër është braktisje e pashpirt.
Urojmë që gjatë orëve të natës të mos ketë rritje të nivelit të ujit, duke shmangur përkeqësimin e mëtejshëm të situatës në zonat e prekura nga përmbytjet. Qëllimi kryesor është minimizimi i dëmeve për familjet, banesat, tokat bujqësore, blegtorinë dhe bizneset e vogla, të cilat tashmë janë goditur rëndë nga kjo fatkeqësi natyrore.
Shpresojmë që 9 janari të mos e gjejë të rënduar situatën, por me kushte më të stabilizuara dhe me ndërhyrje të menjëhershme dhe efektive nga institucionet përgjegjëse. Çdo rritje e papritur e ujit mund të thellojë humbjet ekonomike, të rrisë pasigurinë dhe të rrezikojë sigurinë e banorëve. Për këtë arsye, është thelbësore që qeveria qendrore dhe pushteti vendor të angazhohen maksimalisht, duke siguruar ndihma emergjente, koordinim në terren dhe vlerësim të drejtë të dëmeve.
Në këto kushte, shpallja e gjendjes së fatkeqësisë natyrore bëhet një instrument i domosdoshëm për të garantuar dëmshpërblimin e plotë dhe të drejtë për qytetarët e prekur, për rimëkëmbjen ekonomike të komuniteteve dhe për rikthimin e normalitetit në jetën e përditshme. Vetëm me ndërhyrje të shpejtë dhe vendimtare mund të parandalohet përkeqësimi i mëtejshëm i situatës dhe të mbrohet jeta dhe prona e banorëve.
Ne qëndrojmë të angazhuar për të ndjekur nga afër situatën dhe për të siguruar që çdo qytetar i prekur të marrë mbështetje të drejtë dhe në kohë, duke i dhënë prioritet jetës, sigurisë dhe rimëkëmbjes ekonomike të zonave të prekura. ‎
𝗗𝘂𝗿𝗮𝗻𝗮, 𝗸𝗿𝘆𝗲-𝘃𝗷𝗲𝗱𝗵𝗷𝗮 “𝘁𝗲𝗸𝗻𝗼𝗹𝗼𝗴𝗷𝗶𝗸𝗲” 𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀

𝗗𝘂𝗿𝗮𝗻𝗮, 𝗸𝗿𝘆𝗲-𝘃𝗷𝗲𝗱𝗵𝗷𝗮 “𝘁𝗲𝗸𝗻𝗼𝗹𝗼𝗴𝗷𝗶𝗸𝗲” 𝗲 𝗥𝗮𝗺𝗲𝘀

Imagjinoni për një moment që biznesi juaj të mos ketë asnjë tatim. Që pagat e punonjësve tuaj të përjashtohen nga të gjitha taksat për 10 vite. Që shteti t’ju paguajë për trajnimin e punonjësve tuaj. Që kontributet për sigurimet shoqërore të paguhen gjithmonë në nivelin e pagës minimale. Shtoni edhe regjimin fiskal që të gjitha mallrat, pajisjet dhe shërbimet tuaja të përjashtohen nga Tatimi mbi Vlerën e Shtuar(TVSH), nga taksa e ndikimit në infrastrukturë dhe nga taksat për pasuritë e paluajtshme dhe do të keni “kryeveprën” e zezë të sektit Rama, ose krye-vjedhjen teknologjike, të quajtur Parku Teknologjik Durana.
I. Durana, parajsa fiskale për kompanitë favorite të Ramës, që merrnin dhjetra milionë euro kontrata nga AKSHI!
Durana është një park teknologjik i rregjistruar në QKB më 20 shkurt 2025, pronë e Korporatës Shqiptare të Investimeve, entitet publik gjoja për zhvillimin e pronave publike, por çerdhe reale abuzimesh me ligjin dhe korrupsioni.
Baza ligjore për funksionimin e parkut është Ligji “Për krijimin, organizimin dhe funksionimin e parqeve teknologjike dhe shkencore” i vitit 2022. Me VKM Nr. 185 dt. 27.03.2024, sekti në qeverisje i dha Duranës një sipërfaqe prej 140.400 m2 në Xhafzotaj në Durrës, që do të përdoreshin për hapjen e këtij parku. Në këtë moment, Durana ende nuk kishte lindur, pasi regjistrimi zyrtar i saj u bë 11 muaj më pas, më 20 shkurt 2025.
Skandali i parë qëndron në faktin që, edhe pse kanë kaluar dy vite që nga koha kur Durana mori tokën nga shteti, dhe gati një vit nga momenti që u regjistrua, në Xhafzotaj të Durrësit, toka publike prej 140.400 m2 vijon të jetë djerrë!
Ligji i parqeve teknologjike i vitit 2022, në Nenin 12 të tij e përcakton qartë se transferimi i një veprimtarie ekzistuese në territorin shqiptar në parkun teknologjik dhe shkencor, me qëllim kryesor përfitimin e lehtësive të parashikuara në këtë ligj, është i ndaluar.
Çdo transaksion, që në thelb rezulton në transferimin e veprimtarisë ekonomike sipas përcaktimit të mësipërm, është i ndaluar. Ky ligj, njëlloj si dhe ligji për procedurat tatimore, e ndalojnë që një biznes ose ortakë në një biznes, ta rishpikin veten, të përfaqësuar në një tjetër emër tregtar, por me aktivitet të ngjashëm vetëm për të shpëtuar nga detyrimet fiskale.
Kjo ka ndodhur me kompanitë kryesore të zhvillimit të softwerëve në Shqipëri, klientë të afërt të Ramës dhe të “kopshtit” të tij personal të abuzimeve dhe korrupsionit, Agjencisë Kombëtare të Shoqërisë së Informacionit, AKSHI-t famëkeq tashmë. Vetëm një kompani, e rregjistruar me një emër tjetër në park, ka marrë 60 milionë euro nga një tender sekret i AKSHI-t!
Kështu, 53 kompani u bënë pjesë e “DURANA Tech Park”, me një rregjistrim të thjeshtë prej 50 eurosh, duke përfituar lehtësirat fiskale të përshkruara më sipër, në një kohë kur paralelisht konkurrentët e tyre në sektor paguanin 15% tatimin mbi fitimin, përfshirë edhe detyrimet fiskale të tjera.
Rama lejoi, në mos e bashkë-ideoi vetë, që “Durana” të shpallej zonë e lirë për zhvillimin e teknologjisë, me status të posaçëm ligjor dhe fiskal, ndërkohë që kompanitë e regjistruara si përdoruese në të përfitonin përjashtime të gjera nga taksat dhe kontributet, edhe pse asnjëra prej tyre nuk ndodhej në tokën djerrë të Xhafzotaj të përcaktuar me VKM si vendndodhja e parkut teknologjik, në kundërshtim të hapur me legjislacionin në fuqi.
II. Durana, kjo parajsë fiskale në erë, e ngrirë dhe pa gjurmë
Sot nuk ka më asnjë gjurmë nga projekti “Durana Tech Park” në faqen zyrtare të Korporatës së Investimeve Shqiptare, një kompani publike që mbahet nga taksat e shqiptarëve dhe që e ka detyrë parësore transparencën e plotë. Çdo informacion mbi projektin “Durana Tech Park” është fshirë nga faqja e Korporatës, pa asnjë njoftim apo shpjegim publik.
E projektuar si qendër inovacioni dhe kërkimi dixhital, çdo ditë që kalon Durana po shërben si një strehë, parajsë fiskale për klientët favoritë të Ramës, që janë furnizuar nga kontratat publike.
Parku Teknologjik “Durana” u promovua si një nga projektet më ambicioze për zhvillimin e inovacionit, teknologjisë dhe industrive me vlerë të shtuar në Shqipëri. I paraqitur si hapësirë për start-up-e, kompani teknologjike, qendra kërkimore dhe shërbime digjitale, ai u shpall si simbol i kalimit nga ekonomia tradicionale drejt ekonomisë së dijes.
Deri tani, procedurat e përzgjedhjes së operatorëve dhe përdoruesve të parkut nuk janë shoqëruar me publikim të plotë të kritereve. Nuk ka qartësi mbi kushtet e kontratave, kohëzgjatjen, detyrimet financiare dhe përfitimet reale për shtetin. Me Duranën, rregjistrimi në të është vënë në shërbim të interesave të kufizuara private, pa një proces real konkurrues.
Një pjesë e mirë e aktiviteteve të kompanive të rregjistruara në “Durana” nuk përputhen me konceptin e një parku teknologjik. Në vend të kompanive të teknologjisë së avancuar, R&D, start-up-eve dhe inkubatorëve, janë futur aktivitete që kanë karakter të thjeshtë tregtar apo logjistik.
Mungon ekosistemi i inovacionit: laboratorë, qendra kërkimore, bashkëpunim me universitete, programe inkubimi dhe akselerimi. Kjo e kthen projektin nga një qendër zhvillimi teknologjik, në një zonë virtuale biznesi të zakonshëm, por me privilegje dhe trajtim të veçantë. Praktikisht, në kopshtin personal të abuzimeve të Ramës.
Statusi i Duranës si park teknologjik u përdor si “strehë fiskale” për kompani që nuk kanë aktivitet real teknologjik, ndërsa mungesa e monitorimit krijoi hapësira të gjera për evazion fiskal dhe konkurrencë të pandershme ndaj bizneseve që operojnë jashtë parkut.
Një park teknologjik matet nga rezultatet. Nga sa start-up-e janë krijuar, sa vende pune me kualifikim të lartë janë hapur, sa projekte inovative janë zhvilluar dhe sa bashkëpunime me universitete dhe qendra kërkimi janë realizuar. Asgjë e tillë nuk ka ndodhur me Duranën, pasi sektit Rama nuk i interesonte inovacioni dhe aplikimet shkencore, por vetëm zhvatja, evazioni fiskal dhe korrupsioni.
Ligji i parqeve teknologjike i vitit 2022 dhe dy VKM-të përkatëse janë në grupin e akteve ligjore të qepura me porosi nga sekti Rama në qeverisje, për të stimuluar korrupsionin tek klientët e tij.
Pezullimi më 13 janar 2026 i fondeve të Bashkimit Europian për projektet e qeverisjes digjitale në Shqipëri nuk është një keqkuptim teknik, as një incident i zakonshëm burokratik, pavarësisht qe qeveria e mbulon dhe nuk e bën publik njoftimin që ka marrë nga Brukseli, lidhur me arsyet e pezullimit. Ky veprim është një sinjal politik i qartë dhe i rëndë: Europa e Bashkuar ka vendosur të ndalë mbështetjen për një model digjitalizimi publik në Shqipëri, i cili po zhvillohet pa transparencë, me tendera të AKSHIT të dyshuar seriozisht për abuzim dhe korrupsion galopant, duke sfiduar demokracinë dhe shumë larg nga llogaridhënia institucionale.
Në këtë sfond të errët, Parku Teknologjik “Durana” duhej të ishte një pikë kthese për ekonominë shqiptare, një qendër e inovacionit, teknologjisë dhe punësimit cilësor. Në vend të kësaj, Rama dhe sekti i tij ngritën një çerdhe tjetër korrupsioni, evazioni fiskal dhe abuzimi.
“Durana” është sot një tjetër shembull mjeran i projekteve “strategjike” që përfundojnë si përfitim për ata të paktë rreth Ramës dhe zhgënjim i thellë dhe i hidhur për taksapaguesit shqiptarë dhe për interesin publik të zhvillimit teknologjik të vendit.
Rama, plagjatori dy metra i Shqipërisë

Rama, plagjatori dy metra i Shqipërisë

Në një tentativë të paskrupullt për të zvogëluar dhe relativizuar forcën e premtimeve ekonomike dhe ideve novatore të Partisë Demokratike në programin e saj ekonomik për zgjedhjet e 11 majit 2025, si miratimi i Minimumit Jetik Zyrtar prej 200 euro dhe Karta e Konsumatorit, kryetari i sektit në qeverisje bëri kopjacin dhe premtoi pensionin minimal 200 euro. Që është e njëjta gjë, pasi automatikisht, sapo të miratohej Minimumi Jetik Zyrtar, pensioni minimal shkonte 200 euro.
Kopjimi i programit ekonomik dhe politik të Partisë Demokratike, kuptohet qartë nga fakti se PD-ja e ka prezantuar programin e saj 1 vit më parë. 15 muaj më parë, Prof. Dr. Sali Berisha dërgoi në Kuvend projektligjin për Minimumin Jetik Zyrtar, duke përzgjedhur minimumin jetik të përllogaritur nga Avokati i Popullit dhe Organizata Ndërkombëtare e Punës(ILO).
i fshiva të gjitha rrudhat falë këtij ilaçi shtëpiak!

Skin Glow
Që nga tetori i vitit 2013 dhe deri në nëntor të vitit 2024, janë 11 buxhete që sekti Rama në pushtet i përgatiti, pa mbajtur premtimin e vet zgjedhor të vitit 2013, për të miratuar në Kuvend, në formë ligji, Minimumin Jetik Zyrtar, të domosdoshëm për të trajtuar me dinjitet qytetarët në asistencë sociale dhe pensionistët, shtresat më në nevojë të shqiptarëve.
Rama i gënjeu me paturpësi shqiptarët, kur nuk mbajti për 11 vite rrjesht premtimin e vitit 2013. Po i gënjen dhe mashtron edhe tani po paturpësisht ata, kur kopjon si rrenacak i sëmurë, premtimin e Partisë Demokratike.
Vetëm duke përcaktuar Minimumin Jetik Zyrtar, vendi ynë do të mund të zbatojë me seriozitet Protokollin Opsional të Paktit Ndërkombëtar për të Drejtat Ekonomike, Sociale dhe Kulturore të qytetarëve. Minimumi Jetik Zyrtar vendos një standard normativ, me efekte të drejtpërdrejta në politikat e sigurimeve shoqërore, ato sociale dhe ekonomike te vendit, duke u ofroruar garancitë qytetarëve, në drejtim të sigurimit të mjeteve të tyre të domosdoshme dhe dinjitoze të jetesës.
Mjafton të përmend që sot pensioni mesatar për pjesën më të madhe të 731 mijë pensionistëve të vendit është poshtë minimumit jetik të përcaktuar nga një studim profesional i Avokatit të Popullit dhe i ILO. Janë mbi 521 mijë pensionistë, krahas 62 mijë familjeve që përfitojnë një ndihmë sociale qesharake, që jetojnë nën kufirin e minimumit jetik.
Është e pafalshme për një vend si Shqipëria, i cili ka filluar bisedimet teknike të anëtarësimit në Bashkimin Evropian, që të mos e përafrojë legjislacionin e vet në fushën e mbrojtjes ekonomike dhe sociale të qytetarëve, me standardin e Minimumit Jetik të Bashkimit Evropian. Seicili Shtet Anëtar i BE-së e ka në ligj përcaktimin e Minimumit Jetik Zyrtar të vendit te tij.
Përcaktimi i Minimumit Jetik Zyrtar është një detyrë kushtetuese! Minimumi jetik përfaqëson një normë ligjore, e cila buron nga të drejtat kushtetuese të qytetarëve tanë. Mosshndërrimi i tij në ligj dëshmon indiferencën e plotë dhe vrastare të qeverisë së sotme ndaj mbrojtjes së të drejtave ekonomike esenciale të qytetarëve në nevoje dhe pensionistëve.
Përcaktimin e Minimumit Jetik Zyrtar, këtë premtim dhe detyrë të shenjtë, Partia Demokratike do ta realizojë brenda tre muajve të parë të qeverisjes së saj, pas zgjedhjeve të 11 majit 2025. Ndryshe nga mashtruesi dhe plagjatori dy metra i Shqipërisë.

Botuar në Gazeta Sot më 02.04.2025

Bashkia Vlorë, monument i paaftësisë së sektit Rama

Bashkia Vlorë, monument i paaftësisë së sektit Rama

Aktet normative shmangin kontrollin e Kuvendit mbi Financat Publike

Të dhënat përfundimtare mbi buxhetin 2024, të dala nga Ministria e Financave, dëshmojnë se njësitë e pushtetit vendor dogjën vitin e kaluar më shumë se gjysmën e programit të investimeve publike.
Kjo përbën një skandal të vërtetë. Nga 46,3 miliardë lekë ose 463 milionë euro, të planifikuara për investime gjatë vitit të kaluar, “u dogjën”, pra nuk u përdorën për të shtuar dhe përmirësuar shërbimet ndaj qytetarëve 26.4 miliardë lekë ose 264 milionë euro. Ose 57 përqind e totalit!
Paaftësia dhe papërgjegjshmëria e bashkive për të perdorur fondet e investimeve, vjen në një kohë kur ata janë para nevojave të mëdha për të investuar, sidomos në infrastrukturën e rrugëve vendore. Vetëm bashkia Vlorë, gjatë vitit të kaluar, me papërgjegjshmërinë ekstreme ka përdorur 2.5 milionë euro fonde investimesh nga 14 milionë euro në dispozicion. Ose 17.8 përqind, më pak se një të pestën e totalit!

I. Vlora në krizë të pashembullt ekonomike dhe sociale
Vlora nuk ka qenë kurrë më parë në një krizë të tillë ekonomike dhe sociale, sa e ka zhytur sot sekti Rama në qeverisje. Bashkia Vlore renditet ndwr bashkitë me nivelin më të lartëtë papunësisë, me tregues alarmante të largimit të familjeve nga emigracioni galopant, si dhe me rënie drastike të konsumit dhe fuqisë blerëse të familjeve vlonjate.
Rama dhe sekti i tij vetëm sa janë tallur me Vlorën dhe vlonjatët. Vlora nuk është vetëm shëtitorja bregdetare dhe bulevardi Vlorë-Skelë, të cilat, për të thënë të vërtetën, janë kthyer në ngushtica dhe makth për qytetarët që duhet t’i përshkojnë përditë.
Në pothuajse të gjitha lagjet e qytetit, infrastrukturaështë e shkatërruar. Në këto lagje, rrugët nuk janë më rrugë, por gropa e baltë, ndërkohë që sheshet janë kthyer në moçale.Shumë rrugë, sheshe e blloqe banimi në qytet janë të amortizuara në një masë të konsiderueshme, duke filluar që nga lagjet në qendër, si “Lef Sallata” e “28 nëntori”, e deri në periferi, në lagjet “11 Janari”, “Kushtrimi” e Zona Industriale.
Lagjia “Partizani”, zona e njohur me emrin “Llonxhë”, vetëm 200 metra larg godinës së Bashkisë së qytetit, jeton prej vitesh të tëra në mjerim të plotë, pa asnjë investim. Në të mungojnë kushtet më elementare të jetës në komunitet.
Në një periudhë rritjeje të turizmit, Bashkia Vlorë është pothuajse inekzistente në punë publike, pa projekte konkrete, me administratë të tejfryrë me militantë partiakë dhe me nivele shumë të ulta të realizimit të të ardhurave dhe investimeve.
II. Vlora, pa furnizim me ujë, me ujrat e zeza që vijojnë të derdhen në Gjirin e saj!
Premtimi gjoja solemn se Vlora do të furnizohej 24 orë me ujë të pijshëm rezultoi një mashtrim i madh elektoral i zgjedhjeve vendore të 14 majit 2023, si vazhdim i serialit propagandistik të vitit 2013.
Premtimi i ujit 24 orë, si premtim elektoral i vitit 2013, ku vet KM Rama zotohej asokohe si drejtues opozite gjatë fushatës së atij viti, se ky problem do përfundontë brenda mandatit të tij të parë. Por është viti i 12 radhazi, me në krye KM Rama, i cili vazhdon paturpësisht se i duhet dhe një mandate i katërt që këtë premtim t’a finalizojë. A është normale për një qeverisje të përgjegjshme që të vazhdojë të premtojë uji 24 orë, kur ka pasur 12 vite të realizojë këtë projekt bazik për Vlorën dhe qytetet e tjera në Shqipëri? Dhe kjo vazhdon të jetë gjithmonë e më shumë butaforike, kur ai pompon me propagandën e tij fejsbukiane (mjeti i vetëm qeverisës që i ka mbetur) turizmin elitar në Vlorë.
Sot Vlora është qyteti me zona të shumta që nuk furnizohen me ujë të pijshëm, ose furnizohen më pak se 30 minuta në ditë!
Edhe angazhimi se gjoja ujërat e zeza të qytetit dhe rrethinave nuk do të derdhen më në det, i kthyer në një mashtrim të madh. Impianti i përpunimit të ujërave të zeza në Vlorë, investim i qeverisë Berisha, nuk funksionon normalisht. Kjo sjell si pasojë, mosmenaxhimin dhe derdhjen e ujërave të ndotura në Gjirin e mrekullueshëm të Vlorës. Në zanafillë, projekti synonte uljen e ndotjes së ujit, përmirësimin e kushteve të jetesës dhe të shëndetit të qytetarëve. Asgjë e tillë nuk ka ndodhur këto 12 vite të keqmenaxhimit të Vlorës nga sekti Rama.
Institucionet me varësi nga ministritë janë pothuajse pa aktivitet në Vlorë, pasi në shumicën e tyre drejtuesit janë militantë partie dhe patronazhistë. Pjesa më madhe e tyre janë të përfolur në opinionin publik vlonjat, për abuzime të rënda me fondet publike.Ndërkohë, Ujësjellësi i Vlorës, OSHEE-ja, Ndërmarrjet në varësi të Bashkisë Vlorë janë kthyer në hapësira punësimi, për qoka e shërbime ndaj partisë-shtet.
III. Vlora, pa të ardhme biznesi, me shëndetësi dhe arsim publik të rrënuar
Periferia e qytetit është në kaos të plotë ndërtimesh e mungesa hapësirash publike, ku mungojnë rrugë, kanalizime, ndriçim, etj. Në njësitë administrative, që deri dje ishin komuna, mungojnë gjërat më jetësore për një banor fermer, i cili jeton me bujqësi dhe blegtori.
Pas problematikave të shfaqura me biznesin përgjatë Lungomares, ato po shfaqen dhe në bizneset në të dyja anët e Bulevardit Vlorë-Skelë, ku zhvillojnë aktivitet më shumë se 200 sipërmarrje, që nga kancelaritë e deri tek bankat, duke punësuar me mijëra familje. Mungesa e parkimeve krijon probleme tek këto biznese. Për këtë arsye, shumë prej tyre kanë filluar të kërkojnë ambiente të reja, ose po mbyllin aktivitetet.
Raportet e bankave të nivelit të dytë që operojnë në Vlorë flasin për rritjen e kredive të këqija dhe pamundësinë e dhjetra firmave dhe bizneseve në prag falimentimi, për shkak se nuk kanë mundësi të shlyejnë kreditë.
Porti i Vlorës, mushkëria kryesore e biznesit të qytetit, pritet të zhvendoset në zonën e Triportit, ndërkohë që në vend të tij do të ndërtohet një port jahtesh, me 22 objekte banimi dhe hotelerie për oligarkët e Ramës.
Shëndetësia e Vlorës rrezikon të mbetet pa mjekë e infermierë, të cilët po largohen dita ditës për jashtë vendit. Universitetit publik të Vlorës i mungojnë çdo vit me dhjetra studentë, ndërkohë që janë mbyllur disa degë dhe priten të mbyllen të tjera.
Shkollat e mesme dhe nëntëvjeçare të Vlorës janë në masën 90 përqind pa ngrohje, me problematika të shumta në cilësinë e mësimdhënies dhe të disiplinës, ndërkohë që drejtuesit e shkollave janë emëruar jashtë çdo kriteri profesional. Janë thjesht dhe vetëm militantë partiakë, pa formimin dhe përvojën e duhur. Nga shumë shkolla nëntëvjeçare e të mesme raportohen përditë mungesa të nxënësve, të cilët largohen nga shkolla, si pasojë e largimit të familjeve të tyre jashtë shtetit.
IV. Infrastruktura në Vlorë dhe Rilindja Urbane si monumente abuzimi dhe tjetërsimi
Infrastruktura në qytet është një tjetër “dhuratë” papërgjegjshmërie që ky pushtet, ai qendror dhe vendor i kanë bërë Vlorës këto vite. Sot në Vlorë, nuk ka rrugë kryesore e dytësore apo rrugicë, ku nuk hasesh me një infrastrukturë të amortizuar, të pakalueshme dhe penalizuese për të gjithë drejtuesit e mjeteve, ku përshkrimi i pak kilometrave rrugë brenda në qytet të kushtojnë disa orë. I gjithë rrjeti rrugor në qytet gjendet nën amortizim, prishje dhe rregullime të çorientuara, korsi me të cilat vështirë të kthehen në gjendjen fillestare, të parametrave normal të kalimit, fatura e të cilave shkon miliona euro.
Rilindja Urbane, ajoqë e bën “krenar”, duke e bërë të delirojë KM, ka rezultuar një politikë investimi zhvatës, korruptiv dhe antiqytetar, duke iu shërbyer pak ose aspak nevojave të qytetarëve, sepse përveç se faturave të tejfryra, ato projekte që janë aplikuar, sidomos në Vlorë, nuk lidhen me asnjë element/veçori të përmirësimit urban.
Sheshi i Flamurit, Sheshi “Pavarësia” në Skelë, Lungomare 1, 2, Bulevardi Vlorë-Skelë, Bulevardi i Agrumeve (projekt në zbatim), Lungomare 3 (projekt në zbatim), janë thjesht se tjetërsime urbane të qëllimshme, dashakeqe, duke goditur çdo element, simbolikë, toponim të Vlorës. Këto “investime” nuk kanë plotësuar asnjë karakteristikë të përmirësimit urban, duke nisur nga punimet jo cilësore dhe amortizimi i shpejtë i tyre në pjesë të veçanta, duke nxjerrë në pah cilësinë e dobët të punimeve dhe bërjen e tyre joefiçente për përdorimin nga ana e qytetarëve si zona rekreative, qëllimi për të cilën u investuan.
V. Njësitë administrative si shembull i dështimit të Reformës Territoriale-Administrative të vitit 2014
Në njësitë administrative të Bashkisë Vlorë (Novoselë, Qendër, Orikum, Shushicë), janë zona të lëna në harresë.
Orikumi, Radhima, si zona ku dhe përqendrimi turistik është i madh gjatë muajve të verës, por edhe fshatra të tjerë, ende vuajnë mungesën e energjisë elektrike në moment të caktuara, ku shkëputjet janë të përsëritura për orë të tëra.
Është e trishtë që ende, në 2025 në këto njësi, në pothuajse çdo fshat përbërës të tyre (Orikum, Radhimë, Bestrovë, Babicë e madhe/ e vogël, Hoshtimë, Kaninë, Kërkovë, Nartë, Sherishtë, Panaja, Xhyherinë, Zvërnec, Novoselë, Aliban, Bishan, Mifol, Poro, Dëllenjë, Delisuf, Trevllazër, Cerkovinë, Skrofotinë, Fitore, Akërni, Shushicë, Bunavi, Beshisht, Grabian, Drithas, Mekat, Llakatund, Ceprat, Risili), ende mungon uji i pijshëm, ujësjellësa të amortizuar e të dalë jashtë funksionit, ku dhjetra banorë të këtyre njësive ende e sigurojnë ujin e pijshëm me burime dytësore apo e marrin atë nga ato linja të amortizura, një herë në dy ditë apo një orë në 24 orë.
Infrastruktura vazhdon të jetë në lëngatë, bashkangjitur shërbimeve të tjera urbane të cilat as që bëhet fjalë. Banorët e nderuar të këtyre zonave iu përgjigjen nevojave të komunitetit me burime të tyre private, sepse shërbimet bashkiake aty kanë qenë “zero”.
VI. Vend-depozitimet e mbetjeve urbane, krim mjedisor në Vlorë
Sot në Vlorë, datë 24.03.2025, vendgrumbullimi i mbetjeve po digjet, duke shkaktuar ndotje e shtëllunga tymi në qytet. Vlora me të cilën deliron Lideri Global për investime e transformime, vazhdon të ketë një vendgrumbullim/depozitim të mbetjeve urbane me kushte primitive. Sa herë që në këtë vendgrumbullim kalon kapaciteti mbajtës i saj, çuditërisht aty lindin vatra zjarri, që zgjasin për ditë të tëra. Kujtojmë shtëllungat e tymit dhe zjarrin që vazhdoi për 4 ditë në këtë vendgrumbullim gjatë sezonit veror të vitit të shkuar.
“Landfilli i Sherishtës”, denoncuar disa herë nga PD Vlorë dhe këshilltarët e Partisë Demokratike në Këshillin BashkiakVlorë, për zvarritjen e treguar dhe mosfillimin e punës së tij, është projekti i vetëm që duhej të shikohej me përparësi nga qeverisja vendore dhe ajo qendrore, të cilat kanë mbi 12 vjet që bashkëjetojnë në qeverisjen e këtij qyteti.
10 milionë euro është sasia e parave të shpenzuara për këtë Landfill, për të cilën Kryetari i Bashkisë nuk jep asnjë shpjegim pse ky projekt është i bllokuar, hiq rastet e përsëritjes së gënjeshtrave të Kryetarit të Bashkisë Vlorë, se hapja e këtij Landfilli do jetë në këtë apo në atë datë.
Mbetet për të mos u harruar, se janë të njëjtët njerëz që drejtojnë Bashkinë e Vlorës prej më shumë se 26 vitesh, dhe është i njëjti KM që vazhdon me të njëjtat premtime, si në 2013.
Edhe vendgrumbullimi i mbetjeve në Orikum, pozicionuar në një aks të rëndësishëm rrugor Orikum-Dukat, rrugë me frekuentim të lartë gjatë pikut turistik, është në të njëtat kushte si vendgrumbullimi i mbetjeve në Vlorë. Një gangrenë mjedisore, e cila shkel çdo normë dhe parametër mjedisor, për mënyrën se si ato depozitohen dhe menaxhohen.
Mungesë e furnizimit me uji, ku vetëm pak lagje janë brenda perimetrit të një furnizimi normal me ujë; papastërtitë urbane të cilat i ndesh në çdo hap që hedh në qytet, me kontenier të tejmbushur me mbetje dhe mbeturina; vend-depozitime mbetjesh urbane (Orikum dhe në Vlorë), të cilat janë tejmbushur jashtë çdo kapaciteti mbajtës dhe shndërrohen në vatra zjarri ku shtëllungat e tymit të zi performojnë disa ditë për qytetarët dhe turistët në Vlorë, përbëjnë realitetin e përditshëm të Vlorës së investimeve të sektit Rama.
Për fat të keq, e gjithë BashkiaVlorë është kthyer në monument të gjallë të paaftësisë dhe papërgjegjshmërisë së sektit Rama në pushtet.

Botuar në Gazeta Sot më 25.03.2025

Fjala e mbajtur në dt. 19.03.2025 gjatë prezantimit zyrtar të kandidatëve për deputetë PD – Aleanca për Shqipërinë Madhështore për Qarkun Vlorë.

Fjala e mbajtur në dt. 19.03.2025 gjatë prezantimit zyrtar të kandidatëve për deputetë PD – Aleanca për Shqipërinë Madhështore për Qarkun Vlorë.

Të nderuar zonja e zotërinj,
Të dashur demokratë e demokrate,
Të nderuar ish-kryetar të Partisë Demokratike, ish-deputetë të Partisë Demokratike dhe kandidatë të këtyre zgjedhjeve,
Pasi qëndruam, rezistuam, luftuam, si qëndrestarë të vërtetë, si luftëtarë të dritës këto 12 vite, veçanërisht 3 vitet e fundit, ku shumica aludonin dhe mbijetesën tonë politike, ne gjendemi sot përballë dhe ballëlartë një misioni historik, më i rëndësishmi, më i madhi i këtyre 34 viteve, mbas atij të rrëzimit të diktaturës, vendimtar e jetik për rëndësinë që ka, misioni i rrëzimit të autokracisë së sektit Rama.
12 vite Shqipëria është nën kthetrat e një regjimi autokratik, korruptiv, cinik, antishqiptar e keqqeverisës, i zhytur kokë e këmbë në korrupsion dhe vetëm korrupsion, i cili nën dirigjimin e Ramës ka ndjekur politikat Çubrilloviçe të shpopullimit të Shqipërisë.
Rama është Esat Pasha modern i Shqipërisë !
Për këtë sekt nuk ekziston individi, qytetarët e këtij vendi, ekonomia familjare, konsolidimi i shtresës së mesme, të rinjtë, fermerët, biznesi i madh e i vogël; por për ata, për Ramën dhe çakejtë që e rrethojnë ekzistojnë vetëm një grusht njerëzish të cilët çdo vit e kanë ndarë buxhetin e shtetit vetëm për interesat e tyre personale, me në qendër Edi Ramën, duke e zhvendosur/përqendruar ekonominë e Shqipërisë në interesa klienteliste.
Problemet e Shqipërisë janë më shumë se të rënda .
Ekonomia e saj ka qenë në një lëngatë serioze dhe të përkeqësuar nga viti në vit këto 12 vjet. Kjo dramë e madhe, e tejzgjatur kërkon zgjidhje serioze, dhe jo (ri)mashtrimet e një kryeministri super të korrupturar, që ka paturpësinë që edhe pas 12 viteve keqqeverisje, vjedhjeje, shpopullimi e rrënimi të Shqipërisë, “marrëzitë” e tij i quan program. Në fakt programi i tij qysh para 12 viteve ka qenë një dhe vetëm një: plaçkitja, një program antishqiptar, antikombëtar.
Përballë këtij pushteti të paligjshëm, përballë këtij sekti, përballë këtyre individëve të paligjshëm, super të korruptuar, është detyra/misioni jonë që të bëjmë gjithçka që ata të mos jenë më mbi kokën e shqiptarëve, sepse kjo qeveri asnjëherë nuk ka përfaqësuar vullnetin e lirë të qytetarëve.
Vlora nuk ka qenë kurrë më parë në një krizë të tillë ekonomike, shoqërore dhe sociale, sa e ka zhytur sot sekti në qeverisje, edhe pse drejtuesi i tij delirant mburret se ka bërë shumë për Vlorën e deliron për futjen e tij në historinë e qytetit dhe krahinës.
Vlora këto 12 vjet ka përjetuar një krizë të pashembullt ekonomike dhe sociale, e cila i ka goditur familjet e thjeshta vlonjate.
Mes rretheve të tjera, të dhëna kokëforta e rendisin Vlorën në vendet e para të papunësisë, largimit të familjeve nga emigracioni galopant, si dhe rënies së konsumit dhe fuqisë blerëse të familjeve vlonjate.
Bashkia e Vlorës dhe e Selenicës kanë sot një pushtet vendor i cili është pothuajse inekzistent.
Ka hyrë në politologji, shprehja e lordit britanik Arton: “Pushteti të korrupton, por
pushteti absolut të korrupton në mënyrë absolute !”
Kjo thënie i përshtatet më së miri Kryeministrit/ Kryetarit të sektit.
E kam për nder dhe krenari kur burrat e vjetër në Labëri më flasin “Lesko” dhe emri i 1850 është i kapedanit Lesko Minga; ka qenë komandant i çetës së Bolenës, pavarësisht se unë jam nga Drashovica.
Kryetari i sektit, Kryeministri Rama, e shprehur në akronim/shkurtimisht KM Rama apo KRM Rama, pra në dialekt në Labëri, burrat e vjetër e quajnë K(ë)rma Rama ose në trajtën e shquar është Kërma Edvin Rama.
Këtë delirant që mastrubon politikisht në ‘podcasting” e tij, me këta anonimët që fton, në çdo përcaktim që ai bën në atë euforinë e tij, ne duhet t’i japim atë epitetin që meriton, do përdorim metaforën që meriton.
Si fillim, i mjafton kjo, ‘Kërma Edi Rama” !
Sot po të shikojmë në Vlorë, sekti Rama ka monumentet më të mëdha të korrupsionit. Tuneli Llogorasë përfaqëson monumentin më të madh korruptiv të kësaj keqqeverisje, fatura e së cilës varion nga 30-50 milionë euro abuzim/vjedhje e pastër.
Tec-et lundruese, një tjetër akt korruptiv tash e dy vjet, e cila llogaritet t’i ketë kushtuar Buxhetit të Shtetit mbi 175 mln euro, nga të cilat nuk është përfituar qoftë edhe 1 kilowat energji elektrike.
Porti i Vlorës, arteria kryesore e biznesit të qytetit, po zhvendoset në zonën e Triportit, ndërkohë që në vend të tij do të ndërtohet një port jahtesh, me 22 objekte banimi dhe hotelerie për oligarkët e Ramës, duke grabitur pronën e Portit.
Denatyrimi i sheshit të Flamurit dhe sheshit në Skelë është një tjetër goditje që
Edi Rama i ka bërë një simboli të madh, të Shqipërisë dhe Kosovës.
Është i pangopur me këto !
Rama tani po grabit malet dhe burimet e ujit të Vlorës.
Marrja e ujit nga burimet e Tragjasit dhe Lumit Shushicë (Buronjat e Kuçit) duke ua rrëmbyer ujin këtyre dy krahinave me emër në historinë tonë kombëtare, me qëllim furnizimin e oligarkëve të tij në Himarë, oligarkëve të cilëve ju ka dhënë tokat e bregdetit sipas qejfit të tij. Ky është karshillëku i fundit në serialin e Edi Ramës dhe unë shprehem si deputet I Vlorës që ne do t’i anullojmë të dyja këto projekte korruptive sapo të vijmë në pushtet. Ne jemi në krah të banorëve të këtyre zonave, të cilët meritojnë t’a gëzojnë ujin e tyre, të prosperojnë në zonë. Këto zona janë zona me potenciale turistike.
Shëndetësia e Vlorës rrezikon të mbetet pa
mjekë e infermierë, të cilët po largohen dita ditës për jashtë vendit.
Universitetit publik të Vlorës i mungojnë çdo vit me qindra studentë, ndërkohë që janë mbyllur disa degë dhe priten të mbyllen të tjera.
Institucionet me varësi nga ministritë janë pothujase inekzistente në Vlorë, ku në shumicën e tyre drejtuesit janë militantë partie. Pjesa më madhe e tyre janë të përfolur për abuzime me fondet publike dhe pasurinë publike. Kujtojmë abuzimet me Hipotekën e Vlorës dhe institucione të tjera.
Vlora është mashtruar nga premtimet dhe e braktisur në problematikat e saj.
Rama dhe sekti i tij vetëm se janë tallur me Vlorën dhe vlonjatët, dhe kësaj radhe ai e shton talljen dhe me anëtarët e Partisë Socialiste, me ish-deputetët e tij, me ato përzgjedhje skandaloze, me atë ekip që ai
zgjodhi.
Unë e shpreh këtu publikisht dhe e ftoj gjithë ekipin e Ramës, të ngrihet një komision qytetar, komision intelektual dhe të gjithë ne kandidatët e Partisë Demokratike- Aleanca për Shqipërinë Madhështore le të jemi në një konkurs prove përballë ekipit të “Kërmës Rama”. Të jemi për ekonominë, për turizmin, për letërsinë, historinë, sportin, për zhvillimin e Vlorës, për të sotmen dhe për të ardhmen.
Le t’a pranojnë atë sfidë dhe po të duan, përveç Drejtuesit të tyre politikë le t’a marrin dhe vet Ramën.
Premtimi gjoja solemn se Vlora do të furnizohej 24 orë me ujë të pijshëm rezultoi një mashtrim i madh elektoral.
Qyteti bregdetar në degradim e shkatërrim, jo rinovim!
Periferia e qytetit është në kaos të plotë ndërtimesh e mungesa hapësirash publike.
Në njësitë administrative, që deri dje ishin komuna, mungojnë gjërat më jetësore për një banor, për një fermer, i cili jeton me bujqësi dhe blegtori, mungon infrastruktura, furnizimi me ujë, apo në zona si Orikumi, Dukati etj, mungon dhe furnizimi me energji elektrike.
Ne këtodo t’i demaskojmë, por qëllimi kryesor joni në këtë fushatë do jetë të luftojmë për ndryshimin dhe ne do ta kërkojmë këtë ndryshim !
Ne i kërkojmë votat e vlonjatëve, duke prezantuar programin tonë
Ne besojmë se zgjidhja e këtyre sfidave gjenden sëpari në rikthimin te vlerat që kanë mbajtur popullin tonë për shekuj me radhë—besimi te familja, puna e palodhur, dashuria për atdheun, sipërmarrja dhe shenjtëria e pronës private dhe liria personale, për të cilat duhet të jemi krenarë, për kontributin që ka dhënë Partia
Demokratike mbas vitit 1990 dhe të punojmë fortë që ato të jenë busulla politike qeverisëse e të së nesërmes.
Por, Partia Demokratike është grupimi i interesit kombëtar, dhe ne kemi vullnetin për të bërë çdo gjë që familja shqiptare të ketë besimin e mjaftueshëm për t’u rikthyer, jetuar, punuar, rritur dhe forcuar në vendin e vetë.
Duke vepruar kështu me përgjegjshmëri do frenojmë dhe do të kthejmë mbrapsht krizën e shpopullimit, do të krijojmë vende pune dhe do të ndërtojmë një të ardhme ku Shqipëria prodhon, eksporton dhe zhvillohet në mënyrë të qëndrueshme. Ne do të mbështesim biznesin e vogël, të mesëm, dhe të madh që nuk është i përlyer me Ramën. Do të ndërtojmë një ekonomi që është për të gjithë shqiptarët.
PD-Aleanca për Shqipërinë Madhështore vjen para Vlorës e vlonjatëve me një vizion
të qartë duke prezantuar një program gjithëpërfshirës, që prek çdo fashë sociale e ekonomike të vendit, të zonës sonë, të Qarkut tonë, ku çdo individ e gjen veten të përfaqësuar. Kjo është forca/fuqia e programit tonë dhe kandidatët për deputetë PD-ASHM, drejtuesit e PD, anëtarët e Partisë Demokratike, të gjithë ju, do të jeni ata që do e përcillni këtë program tek qytetarët, tek vlonjatët.
Programi ynë është një program që vendos në qendër qytetarin, biznesin e vogël e të mesëm, dhe ne këto premtime mbas 11 Majit do t’i bëjmë realitet.
-Programi i Partisë Demokratike, për ndryshimin që vendi meriton, fillon me vendosjen e minimumit jetik për çdo qytetar shqiptar nga veriu-në jug, prej 200 eurosh, për të cilën kemi 4 vite që flasim dhe punojmë për këtë.
-Nuk do ketë më pensionistë me pension
të pjesshëm apo të ulët, çdo pensionist do ketë minimumin 200 euro dhe mbi këtë do rritet pensioni 20 përqind.
-Në paketat tona rrogat minimale bëhen 500 euro, rriten pra me 20 përqind dhe kjo brenda 100 ditëve të para.
-Rrogat mesatare rriten me 1200 euro.
-Në këtë paketë të gjithë rrogëulëtit, të gjithë ata me minimum jetik do marrin kartën e konsumatorit. Do u kthehet e gjithë TVSH-ja. Nuk është pak, është 2-3 pensione dhe ky është një lehtësim tjetër.
-Energjia elektrike do zbresë në 7 lekë.
-Nafta do shitet me çmimin që shitet në Kosovë dhe asnjë qindarkë më shumë.
-Partia Demokratike me programin e saj, e cila ka në qendër, boshtin e saj, misionin e saj është individi, qytetari shqiptar.
-Paratë e planifikuara në bilancin e këtij programi ekzistojnë dhe ky program synon kthimin e këtyre tek qytetarët, sepse nuk
do vidhen 130 milionë euro për inceneratorin që nuk ekziston, nuk do ndërtohen rrugë me çmime 10 herë më të shtrenjta se në Kroaci dhe Europë, sepse kryeministri nuk do udhëtojë me avion taksi 21 milionë euro në dy vite, nuk do vidhen 50 milionë euro në një dorë në tunelin e Llogarasë, nuk do ndërtohet kopshti i Edenit 5 milionë euro në oborrin e kryeministrisë.
Program i cili synon një ekonomi të fortë, ku duhet të ndryshojë patjetër model, nga thjesht një importuese neto, konsumatore dhe e shërbimeve, në prodhuese dhe eksportuese të prodhimeve vendase. Kjo kryhet fillimisht nëpërmjet industrializimit të vendit (industrisë përpunuese), i cili është një prej aspekteve kryesorë që rregullon hierarkinë dhe rendin shoqëror të një vendi, duke vendosur në shoqëri disa norma të punës, respektit, meritokracisë
dhe konkurueshmërisë.
E dyta është “Made in Albania-Made in Albania është prodhimi i Shqipërisë”.
PD garanton biznesmenët shqiptarë, investitorët shqiptarë se taksat më të ulëta në Europë do vendosen vitin e parë të qeverisjes sonë.
-Se energjinë do t’a blini tre herë më lirë.
-Se energjinë do t’a blini me çmimin më të ulët në Europë.
-Jemi në vitin e diasporës, e meriton diaspora. Pesë vite, asnjë taksë. Lehtësira të tjera për rikthimin e tyre.
-Garantojmë fermerët se do kenë subvencione për çdo njësi prodhimi, për çdo fidan, për çdo kokë bagëti dhe fondet e BE-së nuk do vidhen, rrëmbehen, siç është bërë deri tani nga AZhBR-ja dhe Ministria e Bujqësisë.
-Ne do bëjmë gjithçka që t’ua kompensojmë prodhuesve, eksportuesve
dëmin që u krijon kursi i këmbimit.
-Do mbrojmë prodhimin vendas.
-Mbështetja ndaj ish-të përndjekurve politikë, si trashëgimia jonë më e ndritur, e Partisë Demokratike, përfundimi në këtë mandat i procesit të dëmshpërblimit, jo për 30 vite të tjera, siç e ka ritmin Rama, është ndër zotimet kryesore në programin tonë qeverisës.
Partia Demokratike gjithmonë e ka dëgjuar, vlerësuar e zbatuar mendimin e intelektualëve, shoqërisë civile dhe gjithmonë ka nxitur bashkëpunimin me të rinjte, promovimin dhe përfaqësimin e tyre.
Bashkëpunimin me intelektualët PD e ka pasur gjithmonë konstant, ka respektuar të menduarit e pavarur, vizionet dhe sugjerimet, dhe mendimet e vyera të tyre ajo ja ka bashkangjitur programit të saj, ku PD sot është një parti e hapur, ku respektohet mendimi i lirë dhe ai ndryshe,
duke konsoliduar besimin e saj në sytë e qytetarëve, për të qenë alternativa më e mirë qeverisëse.
Gjithmonë jemi takuar me intelektualët për të diskutuar për problemet e qytetit, propozimet që ata kanë dhe mënyrën e zbatimit të tyre, si këshilltarët më të drejtë tanët, për paanësinë, qytetarinë, intelektin, integritetin e treguar, si një aset i çmuar i Vlorës.
PD mbështetet në integritetin, pavarësinë e mendimit, vizionin, idetë dhe sugjerimet e tyre. Është një raport i ngritur mbi respektin reciprok, lirshmërinë e mendimit dhe kontributin e ndërsjelltë.
Intelektualët vlonjatë, ashtu si në mbarë Shqipërinë janë një aset i çmuar I qytetit, të cilët janë bashkëhartues, por edhe bashkëzbatues të programit.
Llogaridhënia dhe Transparenca, dy shtyllat kryesore të realizimit të programit,
dhe do na bëjnë t’ju shikojmë drejt e në sy.
Krahas programit të Partisë Demokratike, program ku e gjen veten çdo shqiptar, çdo banorë i këtij vendi, ne kemi dhe programin e Partisë Demokratike për Vlorën, e cila konsiston në më shumë vende pune, infrastrukturë të zhvilluar, dhe taksa më të ulëta për të gjithë; për aktivitete turistike 4-sezonale, pra turizëm gjithëvjetor, dhe turizëm kulturor e ekologjik; Fermerët dhe peshkatarët do kenë mbështetje konkrete për të prodhuar më shumë; me një trashëgimi dhe kulturë që do lulëzojnë.
Ne si Parti Demokratike do t’i kthehemi ndarjes territoriale, me qëllimin e mirë që ne të arrijmë të relizojmë Orikumin Bashki, Novoselën Bashki, Amantian Bashki, Ksamilin Bashki.
Ne do të korrigjojmë me guxim dhe shpejtësi hartën gjyqësore, hartë e cila ka larguar dhënien e drejtësisë qytetarëve
vlonjatë, sikurse do rikthejmë Gjykatën e Apelit dhe atë Administrative, si dhe të gjitha institucionet qendrore që janë larguar nga Vlora pa argumenta, pa analiza.
Konkretisht:
•Bujqësia dhe Peshkimi:
-Subvencionim dhe grante si mbështetje direkte ndaj sektorëve të peshkimit dhe bujqësisë, si sektor prioritar në Vlorë.
-Investime në infrastrukturë ujitëse dhe mbrojtje nga përmbytjet për të rritur rendimentin bujqësor.
-TVSH e drejtë: Rregullim i skemës së TVSH-së për bujqësinë për të barazuar nivelin e TVSH në shitje dhe blerje.
-Dyfishimi i fondeve për mbështetje të drejtpërdrejtë për fermerët, duke përfshirë inputet bujqësore (farëra, fidanë, kafshë race) dhe teknologjitë moderne, të lidhura me një strategji të mirëpërcaktuar të zhvillimit të qëndrueshëm të bujqësisë,
dhe industrisë përpunuese.

  • Turizmi dhe Trashëgimia Kulturore:
    -Zhvillimi i turizmit 4-sezonal duke promovuar jo vetëm bregdetin, por edhe malësitë dhe pasuritë kulturore e historike të Vlorës.
    -Investime në infrastrukturë: Përmirësimi i rrugëve dhe infrastrukturës energjetike në zonat turistike, veçanërisht ato rurale dhe bregdetare, duke siguruar akses të lehtë dhe të sigurt për vizitorët.
  • Portet dhe Interportet:
    -Rishikimi i kontratës për Portin e Vlorës për të siguruar përfitime maksimale për qytetarët dhe shtetin shqiptar.
  • Shndërrimi i Portit të Vlorës në një qendër të rëndësishme për turizmin, duke ofruar shërbime të dedikuara për anijet turistike dhe jahtet, pa harruar rritjen e fuqisë përpunuese të Portit për shërbimet dhe furnizimet me mallra, duke rritur
    kapacitetin përpunues.
  • Iniciativa për punësimin e të rinjve.
  • Mbrojtja e Mjedisit:
    Ruajtja e pasurive natyrore të qarkut si Laguna e Nartës dhe Parku Kombëtar i Llogarasë përmes politikave të qëndrueshme zhvillimi. Një kompani ndërkombëtare do të merret me rehabilitimin ekologjik të zonës.
  • Promovimi i Vlerave Kombëtare
    -Organizimi i aktiviteteve që nderojnë historinë dhe rolin e Vlorës si qyteti i Pavarësisë.
    -Sheshi i Flamurit dhe Sheshi Pavarësia në Skelë do kthehen në identitet.
    -Mbështetje për organizata dhe iniciativa që promovojnë kulturën dhe traditat lokale.
  • Transporti Rrugor dhe Hekurudhor:
    -Përfundimi i projekteve infrastrukturore dhe përmirësim i tyre, me kosto të ulët dhe me cilësi të lartë.
    -Ndërtimi i rrugëve dytësore që lidhin zonat rurale si Dukati, Orikumi dhe Tragjasi me qytetin e Vlorës.
    -Transformimi i Vlorës në një qendër të zhvillimit ekonomik, turizmit cilësor, dhe trashëgimisë kulturore, duke e kthyer atë në një motor të progresit për të gjithë Shqipërinë.
    -Kam edhe një mesazh të qartë dhe të drejtpërdrejtë për të gjithë punonjësit e administratës: Punoni të qetë, mos kini frikë! Pas fitores së koalicionit Shqipëria Madhështore askush nuk do të preket apo do të përballet me hakmarrje. Të gjithë punonjësit e aftë e të ndershëm do të jenë përsëri në detyrë e duhet të mos kenë frikë apo të shantazhohen nga sekti në pushtet.
    Një paralajmërim unë ua përcjellë sot, nga ky takim mbresëlënës për të gjithë ne kandidatët, Kryetarëve të Bashkisë Vlorë, Selenicë, Himarë, Sarandë: Kujdes! Mos
    luani me njerëzit, mos i trysnoni njerëzit, mos blini vota, se do jepni llogari dhe Edi Rama i lëshon njerëzit dhe mbas Erion Veliajt do e keni radhën ju. Provën e parë, eksperimentin e parë Rama në 2013 e bëri me ish-kryetarin socialist të Bashkisë Vlorë. Kështu ka për të vazhduar me të gjithë këta.
    Nuk do i lejojmë as ne, të blejnë vota me patronazhistët në Diasporë, të blejnë vota këtu, të trysnojnë njerëzit. Ne do t’i intensifikojmë denoncimet tona, mbi të gjitha çdo denoncim do jetë denoncimi qytetar, denoncimi politik. Në zgjedhjet e 2021 dhe 2023 ata Drejtorë që ne kemi denoncuar, kryetari i partisë Atirdi, për shkeljen e rregullave dhe të ligjit akoma janë në gjykata. Gjykata e GJKKO ua kthehu Prokurorisë, duke mos ua pranuar pushimin e hetimeve, duke bërë të vazhdojë hetimi. Mos të trysnojnë
    punonjësit, dhe Kryetarët e Bashkive të vazhdojnë punën e tyre. T’a lënë Kërmën Rama në punën e vet.
    -Qytetarëve vlonjat, u them që të dalin e të votojnë për ndryshimin.Arma jonë në përballjen me të keqen është VOTA. Me votë do ndëshkohen të gjithë ata që këto 12 vite e kanë nëpërkëmbur këtë vend, vrarë shpresën, tallur, përbuzur qytetarët e këtij vendi.
    Janë edhe 54 ditë deri në ditën e fitores, ditë vendimtare.
    Le të jenë këto 54 ditë, si një numërim mbrapsht që sapo ka fillur kundër kësaj të keqe, kundër këtij kanceri të madh, me emrin Rilindje dhe Edi Rama, të cilën e kemi detyrim për t’a pastruar nga trupi i Vlorës dhe Shqipërisë.
    Sot duke lexuar një artikull të një politologu, për të qenë i sinqertë ai politologu është i majtë, nisur nga një
    thënie e tij, Rama është tek ata politikanë të cilët e kanë “prostatin në mendje, në tru”.
    Ekipi jonë do jetë një ekip shërbestar, ne ndjekim filozofinë e të madhit Mit’hat Frashëri “Në punë kije për nder dhe lavdi të jesh shërbestar”!
    Ne do jemi shërbestar dhe ndaj Ramës, se ne kemi një mjeke të shkëlqyer, Doktoresh Shkencash, po mbaron dhe specializimin për mjeke psikiatre, Nada Daullen, dhe për çdo mjek pacienti është pacient.
    -Në 11 maj do të jetë një fitore në Vlorë që do garantojë fitoren e Partisë Demokratike, kur fiton Vlora kthehet Partia Demokratike në pushtet.
    Kjo ka ndodhur ne 1992, në 2005 dhe do ndodhi dhe në 2025.
    Për këtë na duhet punë, punë dhe vetëm punë.
    Gjej rastin që në emrin tuaj, të falenderoj Kryetarin e PDSH-së Prof.Dr.Sali Berisha, i
    cili ishte shumë I hapur në suportin drejtuar kandidatëve, përjashtuar një detyrim që ishte për koalicionet ndërpartiake, ndaj partive aleate. Dr.Berisha i ka mbështetur të gjithë kandidatët që morrën pjesë në Primare dhe kandidatët e partive aleate. Kjo hapje që ka suportuar, indukton Prof.Dr.Sali Berisha është hapje për të sjellë demokratët në pushtet. Të gjithë aleatët e koalicionit, në listat tona janë shumë të vyer, janë shumë të dobishëm dhe ne do punojmë të gjithë krah për krah, dhe do jemi si hallkat e një zinxhiri, po janë të gjitha hallkat solide, ne do jemi solid dhe ne na lidh në kuptimin figurativ, zinxhiri I demokracisë, i lirisë, i prosperitetit, i zhvillimit të Vlorës.
    Fushata jonë do zhvillohet me moton e dashurisë për Vlorën, dashurisë për vendlindjen, me atë moton e madhe të
    poetit tonë kombëtar Ali Asllani:
    “Vlorën edhe Vlorën,
    Thelp e kam në zemër,
    Ditën e kam dritë,
    Natën e kam ëndërr…”
    Ditën, Vlorën ne e kemi të gjithë dritë dhe natën, të gjitha ëndërrat e bukura i shikojmë me Vlorën, vlonjatët, të parët tanë, figurat historike, me figurat politike, të dashurit tanë, njerëzit e kulturës, të sportit, të cilët jam I bindur se do na mbështësin në këtë fushatë.
    Ju falenderoj me mirënjohjë, përulësi, për suportin, pjesëmarrjen tuaj !
Një hua jotransparente për SmartCity dhe korruptive në prokurim.

Një hua jotransparente për SmartCity dhe korruptive në prokurim.

Marrëveshja e huasë ndërmjet Këshillit të Ministrave të Republikës së Shqipërisë dhe Fondit për Zhvillim të Abu Dhabit për financimin e projektit “Sistemi i kamerave nën administrimin e Policisë së Shtetit – Smart City” është një hua me kushte jo aq të buta sa ç’pretendohet nga qeveria. Janë 118 milion USD për 15 vite me interes 4%. Në varsi të formulave që janë parashikuar në marrëveshje shteti shqiptar, pra qytetarët shqiptar mbas 15 vitesh, në total do të paguajnë 60 deri 90 mln USD më shumë, pra paguhet diku ose 170 mln USD ose 210 mln USD, kjo në varësi të mënyrës së shlyerjes.
Këtë duhet t’u bëjmë të qartë shqiptarëve. Problemi kryesor është se çfarë po ju
fshihet qytetarëve shqiptarë. Në mendimin tim po ju fshihen dy çështje të mëdha:
E para, ne po na jepet një kredi, po marrim nje hua nga fondi i Abu Dhabit poe pa garë, pa tender, me marrëveshje të drejtpërdrejtë po e përcjellim këtë shumë te Tech-Abu Dhabi. Tashmë nuk do përcjellim 118 mln euro, por siç e thashë më parë 160, 190 ose 210 mln euro, në varësi të formulës së llogaritjes. Kjo, shqiptarëve me të drejtë, theksuar dhe nga specialistët e ekonomisë ju kujton skemën mashtruese të mikrokredive, këtë skemë po e bën qeveria juaj dhe lideri juaj global.
E dyta, asnjë nuk përmendi tek këto diskutimet se pse disa kohë më parë ishte përfolur se ky proces i nevojshëm mund të përfundonte me 60 mln USD dhe si befas u fry kjo faturë në 118 mln USD. Po të
analizosh zërat e shpenzimeve ka shumë pikëpyetje. Nga këtu shkohet tek thelbi i problemit.
Tiparet kryesore të një Smart City, kanë të bëjë më integrimin e teknologjisë së informacionit për nevojat e qytetarëve, duke ua bërë atyre jetën më të lehtë dhe më të sigurtë. Prandaj projektet mbi “Smart City” të cilat permbledhin një shumëllojshmëri të gjerë te rasteve te perdorimit: nga menaxhimi i trafikut në shperdarjen e ujit, ne menaxhimin e mbeturinave, monitorimin e sigurise urbane dhe te mjedisit të qyteteve tona, pavaresisht se investimet ne teknologjine informacionit kane kosto te larte, duhen konsideruar dhe duhen vlerësuar.
Këto projekte nuk janë shpikja e qeverisë apo liderit tuaj global.
Si i tillë, ky projekt edhe mund të votohej nga ne si opozitë në rast se ky do ishte një projekt transparent, në rast se do të ishin diskutuar të dyja anët e medaljes edhe marrja e huas edhe mënyra se si kalon kjo pa garë, pa tenderim, e cila është filozofi e punëve tuaja tek një investitor i caktuar nga Abu Dabi.
Nga ana tjetër, ky projekt, kjo hua, duhet të jemi të ndërgjegjshëm që thellon aventurat fiskale, papërgjegjshmërinë tuaj dhe rrit borxhin publik.
Do thoni ju se borxhi publik është ulur por shqiptarët e dinë mirë se borxhi publik është ulur në vlerë për shkak të mbiçmimit artificial të lekut dhe jo nga politikat tuaja.
Unë po ju jap vetëm një tregues, nga 2013
në 2025 borxhi për frymë është rritur 2.5 herë nga 2230 euro, në 2024 arriti ne 5647 euro për frymë. Pavaresisht se ne dy vitet e fundit, kryesisht per shkak te mbiçmimit te lekut ne tregun valutor, stoku i borxhit publik, ne raport me PBB-ne eshte ulur, kosto e borxhit, parate qe shqiptaret nga taksat e tyre paguajne per interesat e këtij borxhi jane rritur ndjeshëm.
Per vitin 2024, sekti i papergjegjshem ne qeverisjen Shqiperise shpenzoi 13.3 miliarde leke me shume interesat e borxhit publik te vendit, ne krahasim me vitin 2023, ose 133 milione euro me shume nga taksat tona dhe kjo shkon në rritje nga viti në vit.
Rritja e pretenduar ekonomike e viteve 2021-2024 nuk solli perspektive tek njerezit me ne nevoje dhe qytetaret e
thjeshte, te cilët e kanë humbur perfundimisht shpresën per permiresim te gjendjes se tyre ekonomike nen drejtimin e qeverise se sotme.
E dyta, që dua t’a theksoj, vet ky projekt ngjall atë dyshimin për shkak se vlera e dhënies së këtij projekti përcillet pa garë dhe ka një dyfishim shumë të dyshimtë të vlerës së saj .
Projekti Smart-City, e cila projektonte instalimin e kamerave inteligjente në ambientet publike është përfshirë me të dretë në listën e projekteve me rëndësi kombëtare nga qeveria shqiptare dhe parashikohej më parë të kushtonte 60 mln USD.
Cfarë ndodhi që kjo shumë më pas u dyfishua? Pse nuk jepen shpjegime në
Kuvendin e Shqipërisë ?
Fakti që kjo shumë dyfishohet ngre shqetësime të reja të mungesës së garës dhe transparencës. Kushtet kur një projekt I tillë I jepet pa garë një kompanie të zgjedhur në mënyrë preferenciale nga qeveria si dhe mungesa e një tenderi të hapur rrit dyshimet për kapjen e kontratës nga interesa të lidhura me pushtetin.
Mungesa e garës, automatikisht krijon rreziqe të larta për korrupsion dhe klientelizëm nga një pushtet që korrupsionin e ka patur virtytin kryesor të tij dhe ligjet e qepura me dorë, kjo marrëveshje te kjo kategori hyn .
Gjithashtu anashkalimi i një procesi transparent prokurimi me projektin “Smart-City” për paisjet inteligjente të Policisë
Shqiptare mendoj se shkel dhe pika të vecanta të Marrëveshjes së Stabilizim Asocimit me Bashkimin Europian.
Zbatimi i një projekti të tillë kërkon transparencë për llojet e paisjeve të survejimit që do të përdoren, për të dhënat që do të mbledhin, aftësinë e njohjes së fytyrës dhe forma të tjera të identifikimit biometrik, informacion mbi buxhetin e përdorur, vendet nga të cilat janë blerë këto teknologji, procedurat e prokurimit dhe prodhuesit e këtyre teknologjive.
Në këtë projekt ka dhe përfolje për sa i përket sigurimit të paisjeve teknologjike, nga kompani të cilat janë të lidhura me teknologjinë e informacionit dhe inteligjencën artificiale kineze, e cila është problem sot në botë për sigurinë, dhe një nga problemet kryesore sot të Shteteve të
Bashkuara të Amerikës.
Në rast se do të përmendja zërat e projektit se si janë shpërndarë, keni parashikuar 31 mln USD për software, 62 mln USD për paisjet hardware, 8 mln USD shërbime profesionale dhe 17 mln për mirëmbajtje për 4 vjet. Kjo shuma 62 mln për 8 mije kamera lë shumë për të dëshiruar.
Kjo marrëveshje mendoj se nuk i plotëson kushtet për një marrëveshje të drejtë, marrëveshje transparence, marrëveshje ekonomike, ku ne sigurojmë që paratë e marra borxh do përdoren me eficense, efikasitet dhe ekonomicitet. Kjo është arsyeja që unë do e votoj kundër.
Te kjo pjesa se sa siguri jep Policia jonë dhe se sa siguri jep vet klima që ju keni
prodhuar që rrezikoni t’a ktheni Shqipërinë në një Big Brother të madh ku të ndërhyni në jetesat personale apo në probleme personale.
Problemet në Policinë e Shtetit do ti trajtoj në një rast tjetër.

Pasojat e Reformës Territoriale-Administrative e vitit 2014, ku për 10 vjet në njësitë administrative nuk ofrohen as shërbimet bazike

Pasojat e Reformës Territoriale-Administrative e vitit 2014, ku për 10 vjet në njësitë administrative nuk ofrohen as shërbimet bazike

I mëshoj diskutimit se seancat më të rëndësishme janë seancat që ju kushtohet zgjedhësve tanë, mbi çështjet e zonave tona zgjedhore, diskutime që duhet të realizohen në çdo kohë.
Dua të jap atë realitet të trishtë e të zbehtë, një realitet që nga dita në ditë është akoma më I zymtë, realiteti i investimeve, i furnizimeve me energji elektrike dhe ujë në njësitë administrative në Bashkinë Vlorë.
Takimet me banorë të këtyre njësive, të cilat janë pjesë e Bashkisë Vlorë, janë skaneri I vërtetë se si operon pushteti vendor e qendror në këto zona. Ato janë tërësisht jashtë çdo vëmendje
institucionale, dhe kjo na bën të pohojmë me zë të fortë që Reforma Territoriale-Administrative e vitit 2014/2015, është reforma që ka persekutuar për më shumë se 1 dekadë këto zona, sepse Bashkia Vlorë dhe Bashkia Selenicë I ka anashkaluar në investime e shërbime.
Në njësitë administrative të Bashkisë Vlorë (Novosele, Qender, Orikum, Shushice), janë zona të lëna në harresë.
Është e trishtë që ende, në 2025 në këto njësi, në pothuajse çdo fshat përbërëse të tyre (Orikum,Radhimë, Bestrovë, Babicë e madhe/ e vogel, Hoshtime, Kanine, Kerkove, Narte, Sherishte, Panaja, Xhyherine, Zvernec, Novosele, Aliban, Bishan, Mifol, Poro, Dellenje, Delisuf, Trevllazer, Cerkovine, Skrofotine, Fitore, Akerni, Shushice, Bunavi, Beshisht, Grabian, Drithas, Mekat, Llakatund, Ceprat, Risili), ende mungon uji I pijshëm,
ujësjellësa të amortizuar e të dalë jashtë funksionit, ku dhjetra banorë të këtyre njësive ende e sigurojnë ujin e pijshëm me burime dytësore apo e marrin atë nga ato linja të amortizura , njëherë në dy ditë apo një orë në 24 orë.
Infrastruktura vazhdon të jetë në lëngatë, bashkangjitur shërbimeve të tjera urbane të cilat as që bëhet fjalë. Banorët e nderuar të këtyre zonave, të cilët janë dhe njerëz shumë punëtorë I përgjgijen nevojave të komunitetit me burime të tyre private, sepse shërbimet bashkiake aty kane qenë dhe janë “zero”.
Orikumi, Radhima, si zona ku dhe përqendrimi turistik eshte më I madh gjatë muajve te veres,por edhe fshatra tetjere, ende vuajne mungesen e energjise elektrike ne moment te caktuara, ku shkeputjet jane te perseritura per ore te tera.
-Banoret e Novoseles shprehen se nje problem tjeter madhor mbetet mosdhenia e titujve te pronesise per tokate tyre, ku shumicen e rasteve ata perndiqen dhe nga bindjet politike.
-Bujqësia, si sektori bazë i ekonomisë së njësive administrative, sidomos fshatrat e njësitë administrative Novoselë (Aliban, Bishan, Mifol, Poro, Dellenje, Delisuf, Trevllazer, Cerkovine, Skrofotine, Fitore, Akerni) nuk kanënjohur asnjë mbështetje këto 12 vite. Mungesa e ujit të pijshëm në të gjitha fshatrat e njësisë administrative Novoselë, mos pastrimi i kanaleve kulluese, mungesa e kanaleve vaditëse, subvencionimi selektiv, mungesa e rrugëve dytësore që lidhin parcelat bujqësore, amortizini irrjetit të ujësjellësit, çmimi i lartë i naftës për fermerët, taksat e larta kanë bërë që të goditet ekonomia bazë e çdo familje të këtyre zonave, të cilat janë të
lidhura pazgjidhshmërisht me bujqësinë e blegtorinë.
-Disa banore te fshatit Akerni kane ngritur shqetesimin se 50 familje (ne afersi te zones ku po ndertohet airporti) kane mungese te energjise elektrike dhe furnizimit me uje, problem ky qe vazhdon prej shume vitesh. Ata shprehen se asnje institucion nuk u jep zgjidhje, edhe pse kerkesate tyre I kane percjelle zyrtarisht prane ketyreinstitucioneve qysh prej muajit tetor.
-Edhe banoret e Panajse theksojne se per dekada, ceshtja e ujit te pijshem dhe furnizimit me uje ka qene problem paresor I gjithe zones, ku banoret e sigurojne furnizimin me puse ose shume here duke e blere ate.
-Banorë të Kaninës, Babicës së Madhe e të Vogël, ende nuk kanë marrë dëmshpërblimet përkatëse nga kalimi I
Bypassit në tokat e banorëve të kësaj zone.

  • Pronën e Andon Mëhillit kullotën e Llogarasë e kthyer nga Agjensi e Pronave me vendim nr kadastral 28681 në fshatin Palasë dhe me vendim hipotekor 376 te dt 28 . 08. 2007 ju nuk ja lini pronarit po ja merrni me VKM dhe ua jepni oligarkëve të kryeministrit dhe kusarëve të tij, siç i quan vlonjati trim e kurajoz Paskal Nesturi.
    -Në këto njësi administrative ka shkolla 9-veçare e gjimnaze të mbyllura në pothujase cdo njësi administrative, ndërsa ato pak qe kanë rezistuar të jenë hapur e zhvillojnë mësimin në klasa kolektive.
    -Ne do ndërtojmë/ përpilojmë dhe një program të veçantë, në rakordim me programin qendror të Partisë Demokratike, për të gjitha Bashkitë e Qarkut Vlorë, ku çdo problem do jetë në fokus.
    -Banorët e fshatrave të Lumit të Vlorës, fshatrave rreth Kuçit përsëri janë ngritur në
    protestë për ujin, duke larguar mjetet e firmës që do të grabisi ujin e lumit Shushicë, do të marri ujin nga Buronjat e Kuçit për t’ua përcjellë oligarkëve në Dhërmi dhe Palasë, të njëjtën gjë që doni të bëni në Tragjas dhe më gjerë.
    Ne, si Parti Demokratike dhe unë personalisht si deputet i Vlorës jemi në mbrojtje të së drejtës së këtyre banorëve për ruajtjen e ujit, mbështetur në të gjitha normat e së drejtës kombëtare dhe asaj ndërkombëtare.

13.03.2025, në Kuvend