Banorët e kësaj krahine ritheksuan me të drejtë një kërkesë legjitime: rikthimin e Bashkisë së Orikumit si institucioni i shërben ekonomisë, zhvillimit dhe interesave të banorëve të kësaj zone.

Prej 12 vitesh, heqja e statusit të Orikumit si bashki ka ndikuar drejtpërdrejt në zhvillimin e njësive përbërëse të kësaj krahine. Banorët fisnikë të krahinës së Dukatit theksuan se mungesa e një institucioni vendor të dedikuar ka sjellë mungesë investimesh, dobësim të shërbimeve dhe ka ndikuar në mënyrë të ndjeshme në shpopullimin e zonës.

Në protestë mbajtën fjalën ish-kryetari i Bashkisë Orikum, Sheme Kondi, ambientalisti Prof. Lavdosh Ferrunaj, studiuesi e akademiku Prof. Dr. Ago Nezha, anëtarët e Këshillit Bashkiak Vlorë Atird Hoxha dhe Arsen Belaj, si edhe Z. Hanjs Mehillidhe Z. Edmond Kulluri.

Ish-kryetari i Bashkisë Orikum, Sheme Kondi, theksoi rëndësinë administrative dhe ekonomike të rikthimit të bashkisë, duke e cilësuar atë si një institucion që do të ishte më pranë problematikave dhe nevojave të banorëve të krahinës.

Ndërsa anëtari i Këshillit Bashkiak, Atird Hoxha, u shpreh se duhet me patjetër rikthimi i Bashkisë së Orikumit dhe se Bashkia e Vlorës nuk ka investuar asgjë, edhe pse banorët e kësaj zone paguajnë rreth 10 milionë euro taksa, të cilat buxhetohen në Bashkinë Vlorë. Për 12 vite, asgjë nuk është bërë për këtë zonë.

Në fjalën e tij, akademiku Prof. Dr. Ago Nezha argumentoi se krahina e Dukatit, që përfshin Dukatin, Tragjasin dhe Radhimën, përfaqëson një hapësirë me rëndësi të veçantë historike, kulturore, ekonomike dhe tradicionale. Resurset dhe potencialet që mbart kjo krahinë përbëjnë të gjithë elementët e nevojshëm për të fituar dhe merituar statusin e bashkisë.

Kërkesa për rikthimin e Bashkisë së Orikumit nuk është një kërkesë e re. Ajo është artikuluar prej vitesh nga banorët e kësaj krahine si një domosdoshmëri administrative, ekonomike dhe zhvillimore.

Partia Demokratike dhe të gjithë ne deputetët në Kuvend duhet të artikulojmë/mbështesim e shpalosim deri në fund alternativën e saj të reformës territoriale administrative, me 100 njësi vendore, si alternativa më e mirë që mbron interesin qytetar.

Së dyti, me variantin demokrat kemi decentralizim më të madh, dhe jo centralizim të pushtetit. Reforma territoriale nuk duhet të shihet kurrsesi, si një projekt për reduktimin e numrit të njësive administrative. Ajo duhet të jetë një reformë për decentralizimin real të pushtetit.

Nëse bashkitë janë shumë të mëdha dhe vendimmarrja përqendrohet në qendrat kryesore urbane, ekziston rreziku i madh që zonat periferike dhe rurale të mbeten më pak të përfaqësuara, duke lene shume zona dhe komunitete te mos jene te perfaqesuara ne vendimarrje te caktuara me karakter vendor apo qendror.

Një model me 100 bashki krijon më shumë hapësirë për vendimmarrje lokale, duke u dhënë komuniteteve mundësi të ndikojnë drejtpërdrejt në përcaktimin e prioriteteve të investimeve dhe shërbimeve, si dhe ju jep akses te gjitha zonave dhe baoreve te tyre te kene perfaqesuesit dhe vendimarresit e tyre, te lidhur ne menyre direkte me banoret.

Së treti, varianti me 100 bashki përfaqëson më mirë specifikat lokale. Shqipëria nuk është homogjene. Problemet e një bashkie bregdetare nuk janë të njëjta me ato të një bashkie malore. Problemet e një zone turistike nuk janë të njëjta me ato të një zone bujqësore apo industriale.

Një bashki më e vogël ndërtonë politika më të përshtatura me ekonominë dhe karakteristikat e territorit të saj. Kjo është veçanërisht e rëndësishme për bujqësinë, turizmin, menaxhimin e pyjeve, të kullotave, ujësjellësit, rrugët rurale, emergjencat civile dhe zhvillimin e bizneseve lokale. Modeli me 100 bashki krijon mundësi për një qeverisje më të personalizuar, sipas nevojave të territorit, e përshtatur dhe e mbështetur në karakteristikat përkatëse të çdo njësie vendore, qoftë kjo me përmasa të mëdha apo më të vogla. Statusi i njësisë vendore, i përcaktuar si bashki, përbën elementin rregullues për çdo njësi, komunitet, popullsi dhe karakteristikë zonale apo krahinore.

Së katërti, varianti demokrat krijon më pak rrezik për braktisjen e periferive. Një nga problemet potenciale të bashkive shumë të mëdha është përqendrimi i investimeve në qytetin ose qendrën kryesore të bashkisë. Kur një bashki përfshin një territor shumë të gjerë, ekziston rreziku që pjesa më e madhe e burimeve të shkojë drejt qendrës administrative, ndërsa fshatrat dhe zonat periferike të mbeten në fund të listës së prioriteteve, sidomos për sa i përket investimeve dhe vëmendjes institucionale.

Po jap nje shembull te thjeshte:

Nga takimet me banorët e njësive administrative, në Bashkinë Vlorë, por edhe në bashki të tjera në qarkun Vlorë, përbëjnë treguesin/shembullin më të qartë të mënyrës se si ka funksionuar pushteti vendor dhe ai qendror në këto zona. Për 12 vite, si pasojë e reformës territoriale të vitit 2014, pothuajse të gjitha njësitë administrative kanë qenë tërësisht jashtë vëmendjes institucionale. Kjo na bën të pohojmë se Reforma Territoriale-Administrative e viteve 2014–2015 ka qenë një reformë që, për më shumë se një dekadë, ka lënë në harresë dhe ka dëmtuar zhvillimin e këtyre zonave.

Njësitë administrative të Bashkisë Vlorë, si Novosela, Qendra, Orikumi dhe Shushica, përfaqësojnë sot zona të lëna pas dore.

Është e trishtë që edhe në vitin 2026, në pothuajse çdo fshat të këtyre njësive administrative, ende mungon furnizimi i rregullt me ujë të pijshëm. Ujësjellësit janë të amortizuar dhe jashtë funksionit, ndërsa dhjetëra banorë detyrohen ta sigurojnë ujin nga burime alternative ose ta marrin përmes rrjeteve të amortizuara, vetëm një herë në dy ditë ose për një orë në 24 orë. Edhe infrastruktura rrugore vazhdon të jetë në gjendje të rënduar, ndërsa shërbimet e tjera publike dhe urbane mbeten larg standardeve minimale.

Këto fakte na çojnë në përfundimin se reforma territoriale e vitit 2014 ka dështuar në administrimin dhe menaxhimin e territoreve të shtuara të bashkive, të përbëra nga ish-komunat. Reforma 2.0 e propozuar nga qeveria, si vazhdimësi e reformës së parë, rrezikon ta përshkallëzojë edhe më tej këtë situatë, duke thelluar mungesën e investimeve dhe problematikat infrastrukturore në këto zona.

Zvogëlimi i numrit të bashkive përbën një model të gabuar zhvillimor për të gjithë territorin e Republikës së Shqipërisë.

Në një model me 100 bashki, qendra administrative është më pranë zonave të banuara dhe presioni politik e social për ofrimin e shërbimeve është i drejtpërdrejtë.

Së pesti, 100 bashki krijojnë më shumë konkurrencë pozitive mes bashkive. Një numër më i madh bashkish jep shanse më të mëdha për konkurrencë institucionale, duke ndikuar ne forcimin e institucioneve dhe permiresimin e sherbimit ndaj banoreve dhe rritjen e investimeve.

Të 100 bashkitë do të krahasohen për cilësinë e shërbimeve, nivelin e investimeve, menaxhimin financiar, mbledhjen e të ardhurave, transparencën, përdorimin e teknologjisë dhe thithjen e fondeve evropiane. Kjo krijon një model ku qytetarët kanë mundësi të krahasojnë performancën e qeverisjes vendore dhe ndikimin ne rritjen e perfaqesimit.

II. Varianti socialist shkallmon autonomine vendore!

Varianti i Reformës Territoriale me 46 bashki që propozon Partia Socialiste, gre pikëpyetje serioze për nivelin e decentralizimit në Shqipëri. Një numër më i vogël njësish administrative, të shtrira mbi territore më të mëdha, mbart edhe rrezikun e madh që pushteti vendor të largohet nga qytetari dhe të afrohet më shumë me qendrën politike dhe administrative. Ky model e dobëson decentralizimin politik, administrativ dhe financiar të pushtetit vendor. Në praktikë, ai e zhbën këtë parim, duke nxitur efektin e kundërt: përqendrimin e pushtetit në pak duar dhe mungesën e vëmendjes ndaj problemeve reale me të cilat përballen banorët.

Më pak bashki do të thotë më pak qendra vendimmarrjeje. Kur numri i bashkive zvogëlohet ndjeshëm, zvogëlohet edhe numri i qendrave ku ushtrohet pushteti vendor. Nga pikëpamja e administrimit, kjo mund të duket si racionalizim, mirëpo, nga pikëpamja e decentralizimit, lind një pyetje e rëndësishme: A po krijojmë bashki më efikase apo po përqendrojmë më shumë pushtet në më pak duar?

Nëse 46 bashkitë do të kenë territore shumë të mëdha, drejtuesit e tyre do të administrojnë një numër më të madh komunitetesh dhe problemesh të ndryshme. Kjo e bën vendimmarrjen më të largët nga qytetari, dhe jo perfaqesuese.

Së dyti, rritet në maksimum rreziku i centralizimit të pushtetit vendor. Centralizimi nuk ndodh vetëm kur pushteti transferohet drejtpërdrejt te qeveria qendrore. Ai ndodh edhe nëpërmjet krijimit të njësive vendore shumë të mëdha, të cilat bëhen më të varura nga burimet financiare, administrative dhe politike të qendrës.

Një bashki e madhe, që mbulon një territor të gjerë, ka nevojë për më shumë fonde, më shumë staf dhe më shumë projekte infrastrukturore. Nëse këto burime kontrollohen në masë të konsiderueshme nga qeveria qendrore, atëherë bashkia mund të mbetet formalisht autonome, por praktikisht është e varur.

Kjo krijon një problem themelor: decentralizim në letër, centralizim në praktikë!

Së treti, varianti socialist e largon pushtetin nga zonat rurale. Një nga pasojat më të mundshme të modelit me 46 bashki është dobësimi i përfaqësimit të zonave rurale, efekt qe eshte hasur per 12 vjet, si efekti me vrastar i reformes se vitit 2014.

Kur një bashki përfshin një territor shumë të gjerë, qendra urbane që shërben si seli administrative ka natyrshëm më shumë peshë politike dhe ekonomike. Investimet kanë tendencë të orientohen aty ku përqendrohet popullsia, aktiviteti ekonomik dhe infrastruktura. Kjo krijon një situatë ku fshatrat dhe zonat periferike bëhen pjesa më pak e dëgjuar e bashkisë. E kemi parë për 12 vjet këtë me 61 bashkitë që kemi. Rrezikojmë ta shohim akoma dhe më shumë me 46 bashki! Në Shqipëri, ky rrezik është veçanërisht i madh për shkak të migrimit të brendshëm dhe emigracionit, që kanë reduktuar ndjeshëm popullsinë në shumë zona rurale, dhe i kanë hapur rrugë shpopullimit.

Së treti, një bashki shumë e madhe nuk është domosdoshmërisht një bashki më efikase. Nëse territori bëhet shumë i madh, rriten kostot e transportit, distanca administrative, vështirësia e kontrollit, koha e reagimit dhe problemet e koordinimit. Shërbimi është larg qytetarit, larg zgjidhjes së problemeve dhe larg përmbushjes së përgjegjësive institucionale e administrative që pushteti vendor ka ndaj banorëve. Kjo ndodh sepse shërbimet centralizohen vetëm në qendrat urbane, duke anashkaluar dhe lënë pas dore njësitë e tjera, të cilat ndodhen më larg nga qendra administrative.

Pra, ekziston një pikë, përtej së cilës madhësia nuk sjell më efiçencë, por burokraci, mungesë të vëmendjes institucionale dhe moszgjidhje të problemeve të qytetarëve, duke i sorollatur ata nëpër korridoret burokratike që janë ndërtuar gjatë këtyre 12 viteve nga qeveria Rama.

Së katërti, demokracia lokale kërkon afërsi. Pushteti vendor ka një avantazh ndaj pushtetit qendror: ai duhet të jetë më afër qytetarit. Qytetari duhet të jetë në gjendje të kontaktojë relativisht lehtë me administratën, kryetarin e bashkisë, këshillin bashkiak dhe strukturat përgjegjëse.

Në një bashki shumë të madhe, kjo marrëdhënie mund të bëhet më abstrakte.Një banor i një zone periferike mund të ndiejë se vendimet për komunitetin e tij merren shumë larg tij, duke venitur përfaqësimin dhe vendimmarrjen në përputhje me interesat e tyre. Kjo dobëson jo vetëm administrimin vendor, por edhe demokracinë lokale. Vendimmarrja do të përqendrohet, në pjesën më të madhe, vetëm te qendrat urbane, duke anashkaluar në mënyrë të padrejtë interesat dhe nevojat e banorëve të zonave të tjera.

xxx

Partia Demokratike e ka projektin e plotë. Hartën e kompozuar me 100 Bashki, delegimin e kompetencave, pavarësinë financiare, modelin e Autonomisë Vendore, modelet e suksesshme të vendeve të BE-se të vogla si ne dhe Tabelën e 100 Bashkive.

Pse nuk jua tregojmë një orë e më parë demokratëve, mbarë qytetarëve shqiptarë, mediave dhe faktorit ndërkombëtar?

Partia Demokratike ka një kartë të fortë, jo vetëm morale, por edhe një alternativë konkrete që mbron interesat e qytetarëve dhe konsolidon përfaqësimin e drejtë të tyre. Projekti i Partisë Demokratike është projekti që kërkon çdo banor i Republikës së Shqipërisë: një vendimmarrje të drejtë, investime konkrete, frenimin e shpopullimit, ofrimin e shërbimeve në kohën dhe vendin e duhur, konsolidimin institucional dhe mbrojtjen e vlerave, identitetit dhe karakteristikave që mbart çdo krahinë dhe komunitet në çdo cep të Shqipërisë.

Kjo na bën që, si Parti Demokratike, t’u bëjmë të qartë qytetarëve shqiptarë se qëllimi i Edi Ramës dhe i qeverisë së tij është vazhdimi e inkurajimi i shpopullimit. Nëpërmjet kësaj reforme, ai synon të vijojë një model që favorizon largimin e banorëve, veçanërisht nga zonat rurale të Shqipërisë, të cilat, për hir të së vërtetës, janë edhe ndër zonat me potencialet më të mëdha turistike dhe pasurore.

Konferenca modeste e ditës së sotme në lidhje me reformën administrativo-territoriale nga kryetari i Partisë Demokratike, Prof.Dr.Sali Berisha, sëbashku me bashkë/kryetarin e Reformës Administrativo-Territoriale z.Luciano Boci, Sekretarin për pushtetin vendor z.Ylli Asllani, si dhe me ekspertë e profesionistë të tjerë, ishte e domosdoshme, dhe duhet të zgjerohej me gjithë deputetët anëtarë të Komisionit për reformën administrative-territoriale, si ish-kryetari me përvojë i Bashkisë Kamëz, z.Xhelal Mziu, por edhe me deputetë me përvojë.

Këto forma diskutimesh, duhet të shtrihen në cdo qytet, në forëm më të zgjeruar, si takime me qytetaret, në forëm”workshop-e” apo te diskutohen ne ambiente akademike, në mënyrë që me anën e argumentave në secilin takim të demaskohet varianti i sektit Rama për (anti)reformën administrativo-territoriale.

Prezantimi i platformës sonë, mbrojtja dhe argumentimi i ndarjes së njësive administrative në 100 të tilla duhet të jetë alternativa jonë kryesore përballë qytetarëve, si një garanci qeverisëse për të ardhmen. Kjo alternativë duhet t’u garantojë qytetarëve mbrojtjen e interesave të tyre dhe t’u bëjë të qartë se, sipas vlerësimit tonë, drafti i prezantuar nga sekti Rama rrezikon ta deformojë edhe më tej këtë reformë dhe efektet e së cilës do të jeneë edhe më vrastare për zona të tëra , me pasoja direkte që që nuk përputhen me interesat e qytetarëve dh i cënojnë ata.

Reforma administrativo-territoriale ka qenë një nga shtyllat kryesore të programit tonë në zgjedhjet e 25 prillit 2021, 14 majit 2023 dhe 11 majit 2025, për të cilën jemi zotuar publikisht. Për këtë arsye, kemi detyrimin ndaj qytetarëve që propozimet tona t’i mbrojmë me përgjegjësi, ekspertizë dhe profesionalizëm deri në fund, si një kundërpërgjigje ndaj modelit të qeverisjes Rama, i cili ka shkatërruar interesin publik.

Partia Demokratike duhet të mbrojë deri në fund interesat e qytetarëve shqiptarë, forcimin e demokracisë vendore, zhvillimin e barabartë territorial dhe garantimin e një administrimi më të afërt me komunitetet në çdo zonë të vendit.

V.O

Vazhdim-Pjesa e trete ( Aksioni dhe Platforma Qytetare)

Per keto duhet te kete platforem qytetare, ku Partia Demokratike duhet te luaj rol aktiv.Duhet te punojme per platformen qytetare dhe te mbeshtesim aksionin dhe veprimin qytetar, ne vecanti ne Bashkine Selenice, por edhe ne zona te tjera, ku kemi propozuar krijimin e Bashkive. Shqetësim nuk duhet te jete vetem shkrirja e Bashkise Selenice dhe bashkimi i saj me Bashkine Vlore, por edhe moskrijimi i Bashkive te reja, ashtu sic kemi propozuar keto vite, si Bashkia Orikum, Bashkia Novosele, Bashkia Amantia dhe Bashkia Ksamil.

I-Shkrirja e Bashkisë Selenicë, inkurajimi që sekti Rama i jep shpopullimit dhe goditjes identitare të kësaj zone

Në vitin 2014, me ndarjen administrativo-territoriale, u krijua Bashkia e Selenicës, e përbërë nga gjashtë njësi-administrative: Selenica, Armeni, Vllahina, Kotë, Brataj dhe Sevaster. Sot, 12 vite më vonë, sekti Rama, propozon që Bashkia Selenicë, si përfaqësuese e krahinës së Lumit të Vlorës, Selenicës , Kudhés -Grehotit të zhduket duke e bashkuar me Bashkinë e Vlorës.

Kjo pseudo-reformë dëshmon edhe një herë se Edi Rama na urren të gjithëve. Propozimi i tij për shkrirjen e Bashkisë Selenicë, është dëshmi e urrejtjes së tij për traditat, identitetin dhe historinë e kësaj krahine. Kjo reformë është një tjetër mjet për të inkurajuar shpopullimin. Në vend që të merrte në konsideratë propozimet e Partisë Demokratike( të lançuara këto vite) në/për qarkun e Vlorës për krijimin e bashkive të reja të Orikumit, Novoselës/Topalltisë dhe Amantias krahas atyre ekzistuese kreu i sektit, Edi Rama, nëpërmjet kësaj reforme, shfaq urrejtjen e tij ndaj njerëzve dhe krahinave. Nëse edhe Bashkia e Selenicës humbet statusin e saj, ky akt do inkurajojë dhe përshpejtojë edhe më tej shpopullimin e këtyre zonave; do të ndikojë gradualisht në zhdukjen e identitetit administrativ e kulturor të një krahine të tërë, si dhe do të vështirsojë zhvillimin ekonomik, përfaqësimin politik të zonës dhe do të cënojë mbrojtjen e interesave të këtij komuniteti.

Nëse ky projekt shkon deri në fund, nuk do të jetë thjesht një vendim juridik-administrativ, do të jetë një padrejtësi , diskriminim ndaj krahinës së Lumit të Vlorës, ndaj historisë së saj.

Partia Demokratike ka propozuar një qasje krejt tjetër. Këto vite, qysh nga viti 2021, ne si Parti Demokratikr kemi mbështetur, propozuar e ideuar rikrijimin e Bashkisë së Orikumit, krijimin e Bashkisë së Novoselës/Topalltisë, krijimin e Bashkisë Amantia, duke e ideuar këtë organizim territorial në funksion të interesit të qytetarëve dhe jo të centralizimit të pushtetit. Në vend që të shqyrtohen këto alternativa, sekti Rama propozon shkrirjen e një bashkie që përfaqëson historinë, traditat dhe identitetin e një krahine të tërë.

Dymbëdhjetë vite pas reformës së vitit 2014 janë prova më e qartë se ajo nuk arriti objektivat për të cilat u hartua. Kur një model ka dështuar për më shumë se një dekadë, zgjidhja nuk mund të jetë filozofia e shkrirjes së bashkive të tjera. Përkundrazi, kjo do të ndikojë drejtpërdrejtë në largimin edhe më shumë të institucioneve nga qytetarët dhe do të dobësojë përfaqësimin e komuniteteve, duke nxitur çdo ditë shpopullimin e këtyre zonave, siç ka ndodhur fatkeqësisht këto 12 vite.

II-Partia Demokratike duhet të vazhdojë shpalosjen e alternativës/draftit të saj

Reforma administrativo-territoriale ka qenë kryefjala e programit tonë në zgjedhjet e 25 prillit 2021, 14 majit 2023 dhe 11 majit 2025 dhe për të jemi zotuar publikisht. Prandaj, na lind detyrimi që kemi ndaj qytetarëve, që propozimet tona t’i mbrojmë me përgjegjësi, ekspertizë dhe profesionalizëm.

Kjo bën që Partia Demokratike duhet të vazhdojë ta kundërshtojë këtë projekt dhe, njëkohësisht, të shpalosë alternativën e saj për reformën administrativo-territoriale, alternativë për të cilën është punuar me përkushtim dhe seriozitet.

Alternativa jonë është e qartë. Drafti i Partisë Demokratike, i hartuar pas një pune të gjatë dhe konsultimesh me ekspertë e qytetarë, parashikon krijimin e 100 njësive vendore. Ky model synon decentralizimin real të pushtetit, afrimin e shërbimeve pranë qytetarëve, fuqizimin e komuniteteve lokale dhe frenimin e shpopullimit.

Ndryshe nga modeli aktual i sektit Rama, i cili ka përqendruar gjithnjë e më shumë kompetenca në qeverinë qendrore, alternativa jonë synon t’u rikthejë njësive vendore rolin dhe përgjegjësitë që u takojnë. Vetëm kështu mund të ndërtohet një pushtet vendor që i shërben qytetarëve dhe zhvillimit të territorit.

Propozimet tona si Parti Demokratike janë në përputhje të plotë me parimet e Kartës së Autonomisë Vendore dhe ofrojnë planifikime realiste për garantimin e autonomisë financiare dhe rritjen e cilësisë së shërbimeve për qytetarin. Për këtë arsye kemi detyrimin t’i mbrojmë dhe t’i çojmë deri në fund.

Ne, si Parti Demokratike, duhet t’i shkojmë deri në fund shpalosjes së alternativës sonë lidhur me Reformën Administrativo-Territoriale, dhe t’u bëjm të qartë qytetarëve se sekti Rama nëpërmjet draftit të prezantuar po e deformojnë edhe më tej këtë reformë, me efekte tërësisht jashtë interesit të qytetarëve. Reforma duhet të korrigjojë gabimet e bëra në vitin 2014, në respekt të plotë të të gjithë qytetarëve shqiptarë, dhe për të cilën ne si Parti Demokratike e kemi detyrim dhe zotim për të vazhduar.

Partia Demokratike duhet që në çdo qytet të përcjellë mesazhet e saj lidhur me reformën territoriale dhe qëndrimet e saj për këtë reformë, duke shpalosur alternativën e saj.

Reforma RAT 2014 u realizua keq dhe me RAT 2026 sekti dhe KM antikombétar Edi Rama synon të thellojë të keqen.

III-Pseudoreforma e sektit Rama, do të kundërshtohet fuqishëm nga qytetarët

Që prej viteve 2021–2022 kemi punuar për reformën administrativo-territoriale, të cilën e kemi pasur një nga pikat më të forta të programit tonë dhe të alternativës sonë qeverisëse gjatë këtyre viteve. Për këtë reformë kemi gjetur mbështetje edhe te qytetarët.

Nëpërmjet kësaj reforme, Edi Rama jam i bindur se nuk do të gjejë mbështetje në asnjë bashki. Ashtu si në Poliçan, njerëzit do të ngrihen në Selenicë, Novoselë, Dukat, Orikum ,Ksamil e në çdo qytet e krahinë tjetër që preket nga projekti diabolik i zvogëlimit të numrit të Bashkive, projekt që do cënojë drrjtpërdrejtë zhvillimin e zonave dhe do të nxisë më tej shpopullimin.

V.O

Më poshtë po bashkangjis disa foto nga aktivitetet e zhvilluara në qarkun e Vlorës, në kuadrin e propozimeve tona për Reformën Territoriale-Administrative, gjatë vitit 2022-2023: Orikumi Bashki, Novosela Bashki, Amantia Bashki, Ksamili Bashki.

V.O.: Kjo marrëveshje natyrshëm gjeti mbështetjen e plotë të Kryetarit të PD-s dhe të Grupit Parlamentar të Partisë Demokratikë, por provokimi i Edi Ramës pamundësoi votimin teknik në sallën e Kuvendit, pasi, në bazë të Kushtetutës, ishte taksative që duhej të pritej edhe një javë, për miratimin në seancë plenare. Në mbledhjen e përbashkët të Komisionit të Sigurisë dhe Rendit dhe të Komisionit për Ekonominë, Punësimin dhe Financat, të zhvilluar ditën e sotme datë 27.07.2026, ora 13.30, unë e mbështeta Marrëveshjen dhe e votova. Mosmarrja pjesë në seancën plenare ishte në respekt të vendimit të drejtë të Grupit Parlamentar të Partisë Demokratike, pavarësisht opinionit tim personal. Këtë Marrëveshje me vlera strategjike për Shqipërinë, Edi Rama nuk kishte pse ta finalizonte në një rrugë jo kushtetuese.

III. Përgjegjësia e rëndë penale dhe institucionale e sektit Rama

Një projekt i këtyre përmasave nuk mund të mbetet pa një analizë të përgjegjësive. Duhet të bëhet e qartë kush e propozoi këtë zgjidhje, mbi çfarë studimi u mbështet vendimmarrja, kush mbikëqyri zbatimin e kontratës, cilat institucione monitoruan realizimin e objektivave dhe çfarë masash janë marrë, pasi u bë e qartë se impiantet nuk po jepnin rezultatet e pritshme.

Llogaridhënia është një element thelbësor i administrimit të financave publike. Dy rrangallat e papuna lundruese në Vlorë thërrasin çdo ditë hetim nga SPAK, nevojë për transparencë dhe auditim.

Rasti i dy TEC-eve të vjetra lundruese meriton një auditim të plotë teknik, financiar dhe ligjor. Një auditim i pavarur duhet të analizojë arsyet pse impiantet nuk u vunë në funksion sipas pritshmërive, kostot reale të kontratës, nëse ekziston një dëm ekonomik për financat publike dhe sa është ai, si dhe mësimet që duhen nxjerrë për projektet e ardhshme strategjike.

xxx

Vetëm përgjegjshmëria dhe transparenca mund të rikthejë besimin e qytetarëve në mënyrën se si administrohen fondet nga taksat e tyre. Mirëpo përgjegjshmëri dhe transparencë me sektin Rama në pushtet nuk ka!