Sot, tetëmbëdhjetë vite pas shpalljes së pavarësisë, Kosova ka bërë hapa të rëndësishëm në
ndërtimin e shtetit dhe konsolidimin e institucioneve të saj demokratike. Nga një realitet i
paqëndrueshëm i pasluftës dhe administrimit ndërkombëtar, vendi ka evoluar drejt një shteti
funksional me struktura politike, juridike dhe të sigurisë, që synojnë stabilitetin, zhvillimin dhe
integrimin në Bashkimin Evropian.

I. Konsolidimi i institucioneve demokratike
Një nga arritjet më të dukshme është ndërtimi i institucioneve bazë të shtetit: Kuvendi, Qeveria,
Presidenca dhe sistemi i drejtësisë. Pluralizmi politik dhe funksionimi i administratës publike
kanë kontribuar në stabilitetin institucional dhe legjitimitetin demokratik.
Kosova ka ngritur gradualisht strukturat e saj të sigurisë, përfshirë Policinë e Kosovës dhe
Forcën e Sigurisë së Kosovës. Këto institucione kanë fituar profesionalizëm dhe besim publik,
duke kontribuar në stabilitetin e brendshëm dhe sigurinë rajonale. Ky zhvillim ka qenë thelbësor
për funksionimin normal të shtetit dhe për perspektivën euroatlantike të vendit.
Reformat në sistemin e drejtësisë, bashkëpunimi me partnerët ndërkombëtarë dhe përpjekjet për
luftën kundër korrupsionit kanë qenë pjesë e rëndësishme e ndërtimit të shtetit. Edhe pse ka ende
sfida, krijimi i institucioneve të drejtësisë dhe funksionimi i tyre përfaqëson një hap të
rëndësishëm drejt shtetit ligjor.
Integrimi në Bashkimin Evropian dhe anëtarësimi në NATO mbeten objektiva strategjikë të
Kosovës. Marrëdhëniet me Bashkimin Evropian, proceset e stabilizim-asociimit dhe
bashkëpunimi rajonal janë elementë kyç për zhvillimin politik dhe ekonomik të vendit.

II. Integrimi ndërkombëtar dhe afirmimi diplomatik
Që nga shpallja e pavarësisë më 17 shkurt 2008, Kosova ka zhvilluar një proces të vazhdueshëm
afirmimi ndërkombëtar dhe integrimi global. Ky proces ka qenë kompleks, i shoqëruar me arritje
të rëndësishme diplomatike, por edhe me sfida politike dhe gjeopolitike që vazhdojnë të ndikojnë
pozicionin ndërkombëtar të vendit.
Deri tani, Kosova është njohur nga mbi njëqind shtete në mbarë botën, përfshirë shumicën e
vendeve kryesore perëndimore. Këto njohje kanë qenë thelbësore për konsolidimin e
subjektivitetit ndërkombëtar dhe për funksionimin e diplomacisë kosovare.
Megjithatë, procesi nuk ka qenë linear. Disa vende kanë mbajtur qëndrime neutrale ose
kundërshtuese, çka e bën diplomacinë aktive të Kosovës dhe zgjerimin e njohjeve një prioritet të
vazhdueshëm.
Kosova ka arritur të bëhet pjesë e disa institucioneve financiare dhe organizatave ndërkombëtare,
si Banka Botërore, Fondi Monetar Ndërkombëtar, Banka Evropiane për Rindërtim dhe Zhvillim,
si dhe federata sportive ndërkombëtare. Këto anëtarësime kanë ndihmuar në rritjen e
kredibilitetit ekonomik, qasjen në financim ndërkombëtar dhe promovimin e identitetit shtetëror
në arenën globale.

Dialogu me Serbinë, i ndërmjetësuar nga BE, konsiderohet një faktor i rëndësishëm për
avancimin e integrimit ndërkombëtar dhe stabilitetin rajonal.
Kosova ka investuar gjithnjë e më shumë në diplomacinë ekonomike, duke synuar tërheqjen e
investimeve të huaja dhe promovimin e potencialeve ekonomike. Në këtë drejtim, Diaspora
shqiptare ka luajtur rol të rëndësishëm përmes investimeve, remitancave dhe ndikimit në
marrëdhëniet ndërkombëtare.
Pjesëmarrja në organizata sportive dhe sukseset e sportistëve kosovarë kanë ndikuar ndjeshëm në
rritjen e njohjes ndërkombëtare. Po ashtu, kultura, arti dhe shkëmbimet akademike kanë
ndihmuar në forcimin e imazhit ndërkombëtar të Kosovës.
Pavarësisht progresit, Kosova përballet ende me sfida në arenën ndërkombëtare, ai zgjerimi i
njohjeve, anëtarësimi në organizata të rëndësishme ndërkombëtare dhe përparimi në integrimin
evropian.
Këto sfida kërkojnë diplomaci aktive, stabilitet politik dhe zhvillim ekonomik të qëndrueshëm.
Në 18 vite pavarësi, Kosova ka bërë hapa të rëndësishëm në afirmimin ndërkombëtar dhe
integrimin global. Njohjet diplomatike, anëtarësimet ndërkombëtare dhe bashkëpunimi rajonal
kanë krijuar baza solide për zhvillim të mëtejshëm. Megjithatë, procesi i konsolidimit
ndërkombëtar mbetet në vazhdim dhe kërkon angazhim të qëndrueshëm politik, ekonomik dhe
diplomatik për të ardhmen e vendit.

III. Zhvillimi ekonomik i Kosovës
Në 18 vite pavarësi, vendi ka kaluar një proces të rëndësishëm transformimi ekonomik. Nga një
ekonomi e dalë nga lufta, me infrastrukturë të dëmtuar dhe institucione të brishta, Kosova ka
ditur të ndërtojë themele më të qëndrueshme ekonomike.
Vendi ka ruajtur ritme pozitive të rritjes ekonomike 4 ose 5 përqind në vit, shpesh më të larta se
mesatarja rajonale. Stabiliteti i sektorit bankar, përdorimi i euros si monedhë dhe politika fiskale
relativisht të kujdesshme kanë kontribuar në stabilitet makroekonomik. Ky stabilitet ka ndihmuar
në krijimin e një klime më të favorshme për biznesin dhe investimet.
Diaspora kosovare ka qenë një shtyllë e rëndësishme e ekonomisë. Remitancat kanë ndihmuar
konsumin familjar, investimet në banesa dhe bizneset e vogla. Po ashtu, investimet direkte nga
diaspora kanë luajtur rol në sektorë si ndërtimi, tregtia dhe shërbimet. Ky ndikim ka ndihmuar në
stabilitetin ekonomik dhe social të vendit.
Investimet në rrugë, energji, telekomunikacion dhe shërbime publike kanë qenë një nga
prioritetet kryesore. Përmirësimi i infrastrukturës ka lehtësuar aktivitetin ekonomik, tregtinë dhe
integrimin rajonal.
Megjithatë, nevoja për investime të mëtejshme mbetet e konsiderueshme, sidomos në energji dhe
transport.
Ekonomia e Kosovës mbështetet kryesisht në sektorin e shërbimeve, tregtinë, ndërtimin dhe
energjinë. Vitet e fundit ka pasur përpjekje për zhvillimin e teknologjisë së informacionit,
bujqësisë dhe industrisë së lehtë. Diversifikimi ekonomik mbetet një objektiv kyç për rritje më të
qëndrueshme.
Edhe pse ekonomia përballet ende me sfida, ndërtimi i institucioneve ekonomike, sistemi bankar
relativisht stabil dhe investimet në infrastrukturë kanë krijuar baza për zhvillim afatgjatë.

Potenciali i Kosovës qëndron te popullsia e re, zhvillimi i teknologjisë, energjia e rinovueshme
dhe bashkëpunimi rajonal. Integrimi evropian dhe tërheqja e investimeve të huaja pritet të
mbeten faktorë kyç për rritjen ekonomike.
xxx

Vendimi i Zyrës së Prokurorit të Specializuar(ZPS) në Hagë për t’i kërkuar Gjykatës
Ndërkombëtare në Hagë 180 vite heqje lirie ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit
dhe Rexhep Selimit përbën një akt të rëndë padrejtësie dhe një goditje të drejtpërdrejtë ndaj së
vërtetës historike të luftës çlirimtare të popullit shqiptar në Kosovë. Ky proces, i mbështetur në
pretendime të njëanshme dhe i shkëputur nga konteksti i pushtimit dhe represionit shtetëror serb
në Kosovë, po shndërrohet në një mjet politik diskriminues e jo në një instrument real të
drejtësisë.
Tetëmbëdhjetë vite pas shpalljes së pavarësisë, Kosova vazhdon të konsolidojë identitetin e saj si
shtet sovran, duke përballuar sfida politike, ekonomike dhe ndërkombëtare, por edhe duke
shënuar arritje të rëndësishme në ndërtimin e institucioneve dhe afirmimin në arenën globale.
Pavarësia e shpallur më 17 shkurt 2008 mbetet një moment historik jo vetëm për Kosovën, por
për të gjithë hapësirën shqiptare dhe për rajonin e Ballkanit.

Shqipëria ka pësuar rënie të ndjeshme në Indeksin e Perceptimit të Korrupsionit të organizatës prestigjoze ndërkombëtare Transparency International (TI) për vitin 2025 Nga 42 pikë që kishte në vitin 2024, vendi ka përfunduar në 39 pikë, në raportin e vitit 2025, duke rënë me 11 vende në renditjen globale të Transparency International. Në raportin e vitit të kaluar, Shqipëria renditej e 80-ta mes 180 vendeve, ndërsa sot vendi renditet i 91-ti.

Rënia e dukshme e Shqipërisë në Indeksin e Perceptimit të Korrupsionit për vitin 2025, sipas vetë Transparency International, përbën një sinjal serioz alarmi për cilësinë e qeverisjes të sektit Rama në pushtet dhe funksionimin e institucioneve publike në vend.

Ky indeks nuk mat thjesht statistika formale, por perceptimin e ekspertëve, investitorëve dhe aktorëve ekonomikë mbi nivelin e korrupsionit në sektorin publik. Në këtë kuptim, rezultati i fundit shihet nga shumë analistë si shuplakë e fortë politike dhe institucionale për modelin e qeverisjes së kryeministrit Edi Rama.

Indeksi i Transparency International ka peshë të madhe në reputacionin ndërkombëtar të një vendi. Rënia në këtë indeks dëmton imazhin e Shqipërisë si destinacion investimesh, dobëson besimin e partnerëve ndërkombëtarë dhe ngre pikëpyetje për efektivitetin e reformave të ndërmarra.

Për një qeveri që ka vendosur luftën kundër korrupsionit dhe reformën në drejtësi në qendër të narrativës politike, ky rezultat shihet si një kundërshtim i fortë ndaj suksesit të pretenduar dhe provë se korrupsioni është shtuar me Ramën në pushtet.

Reforma në drejtësi dhe ngritja e institucioneve të reja kundër korrupsionit janë konsideruar hapa të rëndësishëm. Megjithatë, perceptimi publik dhe ndërkombëtar shpesh lidhet me rezultatet konkrete, duke ju dhënë përgjigje pyetjeve: a ka më shumë transparencë në vendimmarrjen publike, a ndëshkohet korrupsioni në nivele të larta dhe a ndihet biznesi më i mbrojtur nga praktikat informale? Nëse përgjigjet mbeten të paqarta, indeksi i TI reflekton mosbesimin e qytetarëve dhe të ekspertëve.

Një element që shpesh përmendet në analizat ekonomike është menaxhimi i kontratave publike, koncesioneve dhe partneriteteve publiko-private. Raporti i vitit 2025 sjell shembuj të shumtë që lidhen me mungesën e qëllimshme të transparencës së procedurave, me mungesën e theksuar të konkurrencës reale në tendera dhe me ndikimin tejet dëmtues në financat publike. Këto faktorë ndikojnë drejtpërdrejt perceptimin për integritetin institucional të vendit.

Debati politik i fortë dhe qëndrimi refraktar i shumicësndaj nismave parlamentare të opozitës për të denoncuar dhe luftuar rastet korruptive të sjella nga hetimet e SPAK rrisin perceptimin për korrupsion, pasi stabiliteti politik dhe besimi në drejtësi janë faktorë kyç për përmirësimin e perceptimit ndërkombëtar.

Rënia me 11 vende e Shqipërisë në vlerësimin e Transparency International për vitin 2025, krahas së qenit një shuplakë e fortë e vlerësimit ndërkombëtar për Ramën, reflekton mosbesim të thekshëm ndaj cilësisë së qeverisjes dhe efektivitetit të gjoja reformave institucionale të sektit të tij në pushtet. Për qeverinë Rama, ky vlerësim përbën sfidë serioze politike dhe ekonomike, ndërsa për vendin një kujtesë se lufta kundër korrupsionit nuk matet vetëm me narrativa qeveritare false per reforma ligjore, por me rezultate konkrete, besim publik dhe standarde të qëndrueshme qeverisjeje.

Gjatë vitit 2025, sekti Rama në pushtet “shkëlqeu” në risi abuzimesh dhe korrupsioni. Po rendis dhjetë kryesoret prej tyre, mes një armate skandalesh dhe aferash korruptive:

1. Farsa zgjedhore 2025 dhe abuzimet me financat dhe administratën e shtetit të sektit në pushtet

Zgjedhjet e 11 majit 2025, nga raportet e  analistëve të pavarur dhe organizatave monitoruese ndërkombëtare, ishin një proces i pabarabartë. Jo vetëm opozita, por edhe mediat e pavarura sollën prova të pakundërshtueshme për përdorimin e burimeve financiare publike nga sekti në pushtet, në nivele dhjetra e dhjetra milionë euro, në funksion elektoral.

Investimet e shpejta, subvencionet apo projektet e shpallura gjatë periudhës zgjedhore krijuan një avantazh të qartë dhe masiv politik për Ramën.

Investimet publike në prag zgjedhjesh, projektet infrastrukturore, shpërndarja e ndihmave apo nisma sociale pranë zgjedhjeve ishin pjesë e një strategjie elektorale të pabesë dhe të orientuar në shfrytëzimin e plotë të institucioneve dhe të administratës shtetërore për qëllime votimi.

Rezultati zgjedhor erdhi si rrjedhojë e drejtpërdrejtë e këtij (sh)përdorimi të burimeve financiare dhe njerëzore publike, që përfaqëson blerje të votës në dritën e diellit. Dhe ky rezultati i fituar në këtë mënyrë ka tronditur thellë besimin e qytetarit tek demokracia dhe vota e lirë në Shqipëri.

2. Skandalet me tenderat publikë të AKSHI-t

Agjencia Kombëtare e Shoqërisë së Informacionit (AKSHI), institucioni që duhet të udhëheqë transformimin digjital të administratës publike të vendit, ndodhet sot me një ish-drejtoreshë në gjendje arresti shtëpiak, për shkak të abuzimeve me tenderat dhe fondet publike.

Deri tani, hetimet kanë zbuluar se Shqipëria publike digjitale ose kopshti privat i korrupsionit të Ramës ka prodhuar procedura prokurimi, ku pjesëmarrja e operatorëve ekonomikë ka qenë minimale ose formale. Në shumë raste, tenderat janë zhvilluar me një ofertues të vetëm ose me kritere teknike shumë specifike, të cilat sipas ekspertëve mund të kufizojnë konkurrencën dhe të orientohen drejt kompanive të caktuara.

Ky fenomen jo vetëm ka rritur dyshimet për mungesë transparence, por ka sjellë që shteti të paguajë më shtrenjtë për shërbime apo produkte teknologjike që mund të siguroheshin me kosto më të ulët në një garë reale.

Projektet e digjitalizimit që kërkojnë investime të mëdha, platforma, sisteme IT apo shërbime cloud janë kontraktuar me vlera të konsiderueshme, ndërkohë që rezultatet konkrete për qytetarët apo administratën publike nuk kanë qenë gjithmonë të dukshme ose të matshme. Publikimi i kufizuar i të dhënave mbi kontratat, specifikimet teknike dhe zbatimin e projekteve dhe mungesa e auditimeve të pavarura teknike dhe financiare e ka bërë të vështirë, gati të pamundur, vlerësimin real të eficiencës së këtyre investimeve.

Çdo dyshim mbi tenderat publikë prek drejtpërdrejt besimin e qytetarëve tek institucionet. Në rastin e AKSHI-t, kjo është edhe më problematike, sepse agjencia është simbol i modernizimit shtetëror. Nëse proceset digjitale shoqërohen me dyshime për korrupsion apo favorizime, vetë narrativa e transformimit digjital dobësohet deri në shkatërrim të plotë.

3. Investimet e mëdha infrastrukturore nën dyshime të forta për favorizime okulte dhe korrupsion

Viti 2025 solli në qendër të hetimit nga ana e SPAK, por edhe të debatit publik disa nga projektet më të mëdha infrastrukturore në Shqipëri, veçanërisht Tunelin e Llogarasë dhe segmentet e Unazës së Madhe të Tiranës. Këto investime, të prezantuara si projekte strategjike për zhvillimin ekonomik, turizmin dhe përmirësimin e trafikut urban, konfirmuan akuzat dhe dyshimet e opozitës për devijime dhe abuzime të mundshme me kostot dhe procedurat e prokurimit.

Tuneli i Llogarasë është nën hetim për abuzim në favor të kompanisë turke dhe në dëm të kompanisë shqiptare pjesëmarrëse në tendër, për koston e lartë, ndryshimet në kontrata dhe dyshimet për procedurat e tenderimit.

Edhe Unaza e Madhe e Tiranës është nën hetim lidhur me procedurat e tenderimit, favorizimin e kompanive të caktuara dhe kostot shtesë të saj. Kudo ku sekti Rama vendos vulën e tij të pistë, ka hetime dhe dyshime për abuzime dhe korrupsion.

4. Politikat fiskale si favorizim ndaj kompanive të mëdha kliente të sektit Rama

Ndryshimet fiskale të ndërmarra gjatë vitit 2025 në sektorë strategjikë si turizmi, energjia, infrastruktura dhe teknologjia e përkeqësuan klimën e biznesit. Ndërsa qeveria i prezantoi si përpjekje për të nxitur investimet, formalizimin e ekonomisë dhe konkurrueshmërinë, skandali i Parkut Teknologjik Durana tregoi qartë qëllimin e vërtetë të këtyre ndryshimeve: favorizimin e bizneseve pranë qeverisë dhe vetë Ramës.

Uljet selektive të taksave, incentivat fiskale dhe politikat mbështetëse për gjoja investitorët e mëdhenj, kanë bërë që të përfitojnë shumë kompani të mëdha ose projekte specifike, ndërsa bizneset e vogla dhe të mesme nuk kanë ndjerë të njëjtin lehtësim. Perkundrazi! Kjo ka ushqyer me të drejtë perceptimin se politikat fiskale 2025 kanë favorizuar veprimtarë ekonomikë të lidhur me pushtetin politik të Ramës.

Këto incentiva fiskale kanë deformuar konkurrencën dhe kanë ulur besimin në barazinë para ligjit.

5.Korrupsioni në ushtri përmes KAYO, fusha “inovative” e korrupsionit të Ramës

KAYO dhe korrupsioni në ushtri do të hyjnë në historin si korrupsioni i ri “inovativ” i Ramës, nëse do t’i ngelet kohë, në krye të punëve të pista në Shqipëri. Autokrati Rama ka gjetur fushën e duhur dhe personin “e duhur” në krye të KAYO-s, një drejtues me përvojë negative dhe tregues negativë.

Në korrik të vitit 2025, Shqipëria nënshkroi një marrëveshje të gjerë ushtarake me Izraelin. Për shumë muaj ky nënshkrim u pa thjesht si një marrëveshje normale midis dy qeverive, për të bashkëpunuar në fushën e mbrojtjes. Vetëm pak kohë më parë u zbulua se marrëveshja nuk ishte thjesht një marrëveshje mes dy qeverive, por një biznes sekret qindra milionë dollarësh, i KAYO-s me një kompani private izraelite, e cila sot po hetohet nga NATO për korrupsion me Agjencinë e tenderimeve të vetë NATO’s!

6. Subvencionet selektive në bujqësi

Sekti Rama ka shitur idenë se dhjetra milionë eurot e subvencioneve të drejtpërdrejta në bujqësi janë përqendruar në sektorë me potencial më të madh zhvillimi, si serrat, blegtoria intensive, agropërpunimi dhe eksportet bujqësore. Në të vërtetë, subvencionet nuk kanë ndihmuar fermerët e vegjël dhe me pak tokë. Kanë shkuar në shumicë tek tregtaret e produkteve bujqësore dhe tek kompanitë e organizuara. Fermerët e vegjël janë lënë pothuajse tërësisht jashtë, sidomos ata në zona të thella rurale, për shkak të vështirësive në aplikim, kritereve të komplikuara dhe aksesit të kufizuar në informacion.

Kjo ka krijuar perceptimin se edhe fondet e mbështetjes në bujqësi 2025 përfunduan kryesisht tek tregtarët e inputeve bujqësore, tek fermerët më të mëdhenj ose tek subjektet më të organizuara, duke rritur diferencat brenda sektorit.

Subvencionet bujqësore mund të kishin ndikim të rëndësishëm në frenimin e emigracionit rural, rritjen e të ardhurave dhe stabilitetin social. Për fat të keq, nëse shpërndarja perceptohet si e padrejtë, sikurse ka ndodhur edhe në vitin 2025, ato kanë krijuar tensione dhe zhgënjim tek fermerët.

7. Menaxhim skandaloz i pronave publike

Edhe gjatë vitit 2025, tokat shtetërore, pasuritë bregdetare, ndërtesat publike dhe asetet strategjike janë vënë në ankand nga sekti në pushtet, duke sfiduar transparencën, ligjshmërinë dhe interesin publik.

Vendimet për dhënie me koncesion, privatizim apo zhvillim urban janë shoqëruar me akuza të forta për mungesë gare reale dhe menaxhim joefikas. Projektet turistike dhe urbane kanë nxitur diskutime mbi balancën mes interesit publik dhe zhvillimit ekonomik.

8. Transparenca e mangët buxhetore

Transparenca buxhetore është një element thelbësor i qeverisjes së mirë, pasi garanton llogaridhënie, kontroll publik dhe përdorim më efikas të fondeve shtetërore. Edhe gjatë vitit 2025, mënyra e hartimit, publikimit dhe monitorimit të buxhetit në Shqipëri rezultoi me mungesa të theksuara dhe kronike  të informacionit të detajuar dhe të qartësisë në shumë vendimmarrje të rëndësishme financiare.

Realizimi i buxhetit përmes akteve normative, i kritikuar me forcë nga FMN, u kthye në normë! Buxheti 2025 vuajti nga (i) publikimi i kufizuar i detajeve mbi shumicën dërrmuese të projekte dhe kontrata publike, nga (ii) ndryshime buxhetore gjatë vitit pa komunikim të plotë publik, nga (iii) perceptimi për mungesë konsultimi me grupet e interesit dhe ekspertët, si dhe nga (iv) nga raportimi jo gjithmonë i qartë mbi realizimin e investimeve.

Mungesa e qartësisë në buxhetim ka krijuar pasiguri, sidomos për bizneset dhe investitorët e huaj që kërkojnë parashikueshmëri fiskale dhe stabilitet institucional.

9.Kuvendi 2025: i shndërruar në noter të rëndomtë dhe dekor

Sjellja politike e Edi Ramës edhe gjatë vitit 2025, ka treguar hapur një përçmim sistematik ndaj Kuvendit. Seancat plenare u reduktuan në formalitet, debati u zëvendësua nga monologu, ndërsa vendimmarrja reale ndodhi jashtë Kuvendit: në Kryeministri, në zyra të mbyllura, ose në marrëveshje të padeklaruara.

Përdorimi më i paskrupullt që i bëri maxhorances Rama ishte shurdhimi i zërit të saj, zerimi i personalitetit të Kryetarit të Kuvendit, me mosveprim në Komisionin e Mandateve, në mbrojtje të zëvendëses së vet në qeveri, të kërkuar për arrest nga SPAK.

Edhe në 2025-ën, ligjet u miratuan me procedura të përshpejtuara, Buxheti i Shtetit u miratua në 3 minuta pa konsultim real, pa respekt për opozitën dhe pothuajse përherë, edhe pa debat brenda vetë mazhorancës.

10. Urrejta e thellë fiziologjike e Ramës për opozitën dhe deputetët e saj

Në çdo demokraci në botë, opozita është shtyllë e domosdoshme e sistemit politik, zëri kritik që kontrollon pushtetin dhe mbron balancën institucionale. Në Shqipëri, nën qeverisjen e autokratit Rama, opozita, edhe gjatë vitit 2025, nuk u trajtuar si pjesë legjitime e demokracisë, por si armik për t’u asgjësuar politikisht.

Rama nuk e ka parë kurrë opozitën si kundërshtar politik me të cilin përballet në ide dhe programe. Për të, opozita është pengesë që duhet nënçmuar, izoluar dhe diskredituar. Ai e urren atë në mënyrë të plotë, visherale, me të gjitha poret e unit të vet. Gjuha përçmuese, ironia arrogante dhe sulmet personale ndaj deputetëve opozitarë janë kthyer në mjet të përditshëm komunikimi politik të tij.

Në vend të debatit, Rama zgjedh talljen. Në vend të argumentit, fyerjen. Në vend të përballjes parlamentare, delegjitimimin publik.

Sot, më 7 shkurt 2026, së bashku me ish-kryetarin e PD Selenicë, z. Sezai Balilaj, dhe kryetarin e grupseksionit Brataj, z. Trendafil Hoxhaj, zhvilluam në fshatin Gjorm një mbledhje pune me demokratë dhe banorë të nderuar të zonës.
Gjatë takimit u theksua rëndësia e angazhimit maksimal dhe mobilizimit të Degës së PD Selenicë për protestën e 10 shkurtit. Po ashtu, u diskutua forcimi i strukturave dhe rritja e angazhimit të gjithë strukturës së PD Selenicë në çdo njësi administrative.
Falenderova me mirënjohje demokratët e fshatit Gjormit për punën, kontributin dhe qëndresën e treguar në çdo aksion të Partisë Demokratike të Shqipërisë.